موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٦ - قرائت

مسأله ٩٨٠- اگر عمداً سوره را پيش از «حمد» بخواند نمازش باطل است و اگر اشتباهاً سوره را پيش از «حمد» بخواند و در بين آن يادش بيايد، بايد سوره را رها كند و بعد از خواندن «حمد» سوره را از اول بخواند.

مسأله ٩٨١- اگر «حمد» و سوره يا يكى از آنها را فراموش كند و بعد از رسيدن به ركوع بفهمد نمازش صحيح است.

مسأله ٩٨٢- اگر پيش از آن كه براى ركوع خم شود، بفهمد كه «حمد» و سوره را نخوانده بايد بخواند. و اگر بفهمد سوره را نخوانده، بايد فقط سوره را بخواند ولى اگر بفهمد «حمد» تنها را نخوانده، بايد اول «حمد» و بعد از آن دوباره سوره را بخواند، و نيز اگر خم شود و پيش از آن كه به ركوع برسد، بفهمد «حمد» و سوره، يا سوره تنها، يا «حمد» تنها را نخوانده، بايد بايستد و به همين دستور عمل نمايد.

مسأله ٩٨٣- اگر در نماز يكى از چهار سوره‌اى را كه آيه سجده دارد و در مسأله ٣٥٥ گفته شد، عمداً بخواند نمازش باطل است.

مسأله ٩٨٤- اگر اشتباهاً مشغول خواندن سوره‌اى شود كه سجده واجب دارد، چنانچه پيش از رسيدن به آيه سجده بفهمد، بايد آن سوره را رها كند و سوره ديگر بخواند و اگر بعد از خواندن آيه سجده بفهمد بايد در بين نماز با اشاره، سجده آن را به‌جا آورد و به همان سوره كه خوانده اكتفا نمايد.

مسأله ٩٨٥- اگر در نماز آيه سجده را بشنود و به اشاره سجده كند نمازش صحيح است.

مسأله ٩٨٦- در نماز مستحبى خواندن سوره لازم نيست، اگرچه آن نماز به واسطه نذر كردن واجب شده باشد، ولى در بعضى از نمازهاى مستحبى مثل نماز وحشت كه سوره مخصوصى دارد، اگر بخواهد به دستور آن نماز رفتار كرده باشد، بايد همان سوره را بخواند.