موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٨ - شرايط وضو

شرط چهارم: آن كه ظرف آب وضو مباح باشد.

شرط پنجم: آن كه ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد.

مسأله ٢٧٣- اگر آب وضو در ظرف غصبى است و غير از آن، آب ديگرى ندارد بايد تيمم كند و چنانچه با آن آب وضو بگيرد باطل است. و اگر آب مباح ديگرى دارد چنانچه در آن ظرف غصبى، وضوى ارتماسى بگيرد و يا با آن ظرف، آب به صورت و دست‌ها بريزد وضويش باطل است، ولى اگر با كف دست، آب از آن ظرف بردارد و به صورت و دست‌ها بريزد وضويش صحيح است، اگرچه از جهت تصرف در ظرف غصبى، فعل حرام، مرتكب شده است، و وضوى او از ظرف طلا و نقره، به احتياط واجب مثل وضوى از ظرف غصبى است.

مسأله ٢٧٤- اگر در حوضى كه مثلًا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است وضو بگيرد صحيح است ولى اگر وضوى او تصرف در غصب حساب شود گناهكار است.

مسأله ٢٧٥- اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقاً قبرستان بوده حوض يا نهرى بسازند، چنانچه انسان نداند كه زمين صحن را براى قبرستان وقف كرده‌اند وضو گرفتن در آن حوض و نهر اشكال ندارد.

شرط ششم: آن كه اعضاى وضو موقع شستن و مسح كردن، پاك باشد.

مسأله ٢٧٦- اگر پيش از تمام شدن وضو جايى را كه شسته يا مسح كرده نجس شود، صحيح است.

مسأله ٢٧٧- اگر غير از اعضاى وضو جايى از بدن نجس باشد، وضو صحيح است.

ولى اگر مخرج را از بول يا غائط تطهير نكرده باشد اولى‌ آن است كه اول آن را تطهير كند بعد وضو بگيرد.

مسأله ٢٧٨- اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آن‌جا را آب كشيده يا نه، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاك بودن و نجس‌