موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٧ - نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگتر واجب است

نماز قضاى پدر كه بر پسر بزرگ‌تر واجب است‌

مسأله ١٣٩٠- اگر پدر نماز و روزه خود را به‌جا نياورده باشد، چنانچه از روى نافرمانى ترك نكرده و مى‌توانسته قضا كند، بر پسر بزرگ‌تر واجب است كه بعد از مرگش به‌جا آورد، يا براى او اجير بگيرد. بلكه اگر از روى نافرمانى هم ترك كرده باشد واجب است به همين‌طور عمل كند و نيز روزه‌اى را كه در سفر نگرفته، اگرچه نمى‌توانسته قضا كند، واجب است كه پسر بزرگ‌تر قضا نمايد، يا براى او اجير بگيرد.

مسأله ١٣٩١- اگر پسر بزرگ‌تر شك دارد كه پدر نماز و روزه قضا داشته يا نه، چيزى بر او واجب نيست.

مسأله ١٣٩٢- اگر پسر بزرگ‌تر بداند كه پدرش نماز قضا داشته و شك كند كه به‌جا آورده يا نه، بنابر احتياط واجب بايد قضا نمايد.

مسأله ١٣٩٣- اگر معلوم نباشد كه پسر بزرگ‌تر كدام است، قضاى نماز و روزه پدر بر هيچ كدام از پسرها واجب نيست. ولى احتياط مستحب آن است كه نماز و روزه او را بين خودشان قسمت كنند، يا براى انجام آن قرعه بزنند.

مسأله ١٣٩٤- اگر ميت وصيت كرده باشد كه براى نماز و روزه او اجير بگيرند بعد از آن كه اجير، نماز و روزه او را به طور صحيح به‌جا آورد بر پسر بزرگ‌تر چيزى واجب نيست.

مسأله ١٣٩٥- اگر پسر بزرگ‌تر بخواهد نماز پدر را بخواند، بايد به تكليف خود عمل كند، مثلًا قضاى نماز صبح و مغرب و عشا را بايد بلند بخواند.

مسأله ١٣٩٦- كسى كه خودش نماز و روزه قضا دارد، اگر نماز و روزه پدر هم بر او واجب شود، هر كدام را اول به‌جا آورد صحيح است.

مسأله ١٣٩٧- اگر پسر بزرگ‌تر موقع مرگ پدر، نابالغ يا ديوانه باشد وقتى كه بالغ‌