موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٤ - دستور سر بريدن حيوانات

مسأله ٢٥٨٦- حيوان حلال گوشتى كه مانند ماهى خون جهنده ندارد، اگر به خودى خود بميرد پاك است، ولى گوشت آن را نمى‌شود خورد.

مسأله ٢٥٨٧- حيوان حرام گوشتى كه خون جهنده ندارد، مانند مار، با سر بريدن حلال نمى‌شود، ولى مرده آن پاك است.

مسأله ٢٥٨٨- سگ و خوك به واسطه سر بريدن و شكار كردن پاك نمى‌شوند و خوردن گوشت آنها هم حرام است. و حيوان حرام گوشتى را كه درنده و گوشتخوار است مانند گرگ و پلنگ اگر به دستورى كه گفته مى‌شود سر ببرند، يا با تير و مانند آن شكار كنند پاك است، ولى گوشت آن حلال نمى‌شود، و اگر با سگ شكارى آن را شكار كنند، پاك شدن بدنش هم اشكال دارد.

مسأله ٢٥٨٩- فيل و خرس و بوزينه و موش و حيواناتى كه مانند مار و سوسمار در داخل زمين زندگى مى‌كنند، اگر خون جهنده داشته باشند و به خودى خود بميرند نجسند، و همچنين اگر سر آنها را ببرند پاك نمى‌شوند مگر راسو و سوسمار كه پاك شدن آن با تذكيه، خالى از وجه نيست.

مسأله ٢٥٩٠- اگر از شكم حيوان زنده بچه مرده‌اى بيرون آيد يا آن را بيرون آورند، خوردن گوشت آن حرام است.

دستور سر بريدن حيوانات‌

مسأله ٢٥٩١- دستور سر بريدن حيوان آن است كه چهار رگ بزرگ گردن آن را از پايين برآمدگى زير گلو به طور كامل ببرند، و اگر آنها را بشكافند كافى نيست.

مسأله ٢٥٩٢- اگر بعضى از چهار رگ را ببرند و صبر كنند تا حيوان بميرد بعد بقيه را ببرند فايده ندارد، بلكه اگر به اين مقدار هم صبر نكنند ولى به طور معمول چهار رگ را پشت سر هم نبرند، اگرچه پيش از جان دادن حيوان بقيه رگ‌ها را ببرند اشكال دارد.