موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧ - نجاسات

مسأله ٧٧- براى زن استبراء از بول نيست و اگر رطوبتى ببيند و شك كند پاك است يا نه، پاك مى‌باشد، وضو و غسل او را هم باطل نمى‌كند.

مستحبات و مكروهات تخلّى‌

مسأله ٧٨- مستحب است در موقع تخلّى جايى بنشيند كه كسى او را نبيند، و موقع وارد شدن به مكان تخلّى، اول پاى چپ و موقع بيرون آمدن، اول پاى راست را بگذارد. و همچنين مستحب است در حال تخلّى سر را بپوشاند و سنگينى بدن را برپاى چپ بيندازد.

مسأله ٧٩- نشستن رو به روى خورشيد و ماه در موقع تخلّى، مكروه است ولى اگر عورت خود را به وسيله‌اى بپوشاند مكروه نيست. و نيز در موقع تخلّى، نشستن رو به روى باد و در جاده و خيابان و كوچه و درب خانه و زير درختى كه ميوه مى‌دهد و چيز خوردن و توقف زياد و تطهير كردن با دست راست، مكروه مى‌باشد. و همچنين است حرف زدن در حال تخلّى ولى اگر ناچار باشد، يا ذكر خدا بگويد، اشكال ندارد.

مسأله ٨٠- ايستاده بول كردن و بول كردن در زمين سخت، و سوراخ جانوران و در آب، خصوصاً آب ايستاده مكروه است.

مسأله ٨١- خوددارى كردن از بول و غائط، مكروه است. و اگر ضرر برساند بايد خوددارى نكند.

مسأله ٨٢- مستحب است انسان پيش از نماز و پيش از خواب و پيش از جماع و بعد از بيرون آمدن منى، بول كند.

نجاسات‌

مسأله ٨٣- نجاسات يازده چيز است: اول: بول. دوم: غائط. سوم: منى. چهارم:

مردار. پنجم: خون. ششم و هفتم: سگ و خوك. هشتم: كافر. نهم: شراب. دهم: فقّاع.

يازدهم: عرق شتر نجاست‌خوار.