موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٠ - احكام وصيت

سرپرست معيّن كند، ولى در صورتى كه بدون قيّم مالشان از بين مى‌رود، يا خودشان ضايع مى‌شوند، بايد براى آنان قيّم امينى معيّن نمايد.

مسأله ٢٧٠٤- وصى بايد مسلمان و بالغ و عاقل و مورد اطمينان باشد.

مسأله ٢٧٠٥- اگر كسى چند وصى براى خود معيّن كند، چنانچه اجازه داده باشد كه هر كدام به تنهايى به وصيت عمل كنند، لازم نيست در انجام وصيت از يكديگر اجازه بگيرند و اگر اجازه نداده باشد، چه گفته باشد كه همه با هم به وصيت عمل كنند، يا نگفته باشد، بايد با نظر يكديگر به وصيت عمل نمايند، و اگر حاضر نشوند كه با يكديگر به وصيت عمل كنند، و در تشخيص مصلحت اختلاف داشته باشند در صورتى كه تأخير و مهلت دادن علت شود كه عمل به وصيت معطل بماند، حاكم شرع آنها را مجبور مى‌كند كه تسليم نظر كسى شوند كه صلاح را تشخيص دهد و اگر اطاعت نكنند، به جاى آنان ديگران را معيّن مى‌نمايد و اگر يكى از آنان قبول نكرد يك نفر ديگر را به جاى او تعيين مى‌نمايد.

مسأله ٢٧٠٦- اگر انسان از وصيت خود برگردد مثلًا بگويد ثلث مالش را به كسى بدهند، بعد بگويد به او ندهند وصيت باطل مى‌شود، و اگر وصيت خود را تغيير دهد، مثل آن كه قيّمى براى بچه‌هاى خود معيّن كند بعد ديگرى را به جاى او قيّم نمايد، وصيت اولش باطل مى‌شود و بايد به وصيت دوم او عمل نمايند.

مسأله ٢٧٠٧- اگر كارى كند كه معلوم شود از وصيت خود برگشته مثلًا خانه‌اى را كه وصيت كرده به كسى بدهند بفروشد، يا ديگرى را براى فروش آن وكيل نمايد، وصيت باطل مى‌شود.

مسأله ٢٧٠٨- اگر وصيت كند چيز معينى را به كسى بدهند، بعد وصيت كند كه نصف همان را به ديگرى بدهند، بايد آن چيز را دو قسمت كنند و به هر كدام از آن دو نفر يك قسمت آن را بدهند.

مسأله ٢٧٠٩- اگر كسى در مرضى كه به آن مرض مى‌ميرد، مقدارى از مالش را به‌