موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١١٣ - مستحبات دفن

مستطيل بسازند و به اندازة چهار انگشت از زمين بلند كنند و نشانه اى روى آن بگذارند كه اشتباه نشود و روى قبر آب بپاشند، و بعد از پاشيدن آب كسانى كه حاضرند، دست ها راى بر قبر بگذارند و انگشت ها راى باز كرده در خاك فرو برند و هفت مرتبه سوره مباركة «إِنَّا أَنْزَلْناهُ» بخوانند و براى ميت طلب آمرزش كنند و اين دعا را بخوانند:

«اللهم جاف الارض عن جنبيه و اصعد اليك روحه و لقه منك رضوانا و اسكن قبره من رحمتك ما تغنيه به عن رحمة من سواك».

مسأله ٦٣١- پس از رفتن كسانى كه تشييع جنازه كرده اند مستحب است و لى ميت يا كسى كه از طرف ولي اجازه دارد، دعاهايى راى كه دستور داده شده، به ميت تلقين كند.

مسأله ٦٣٢- بعد از دفن مستحب است صاحبان عزا راى سر سلامتى دهند ولي اگر مدتى گذشته است كه به و اسطة سر سلامتى دادن، مصيبت يادشان مى آيد، ترك آن بهتر است، و نيز مستحب است تا سه روز براى اهل خائنة ميت غذا بفرستند و غذا خوردن نزد آنان و در منزلشان مكروه است.

مسأله ٦٣٣- مستحب است انسان در مرگ خويشان، مخصوصا در مرگ فرزند صبر كند و هر و قت ميت راى ياد مى كند «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ بگويد، و براى ميت قرآن بخواند و سر قبر پدر و مادر از خداوند حاجت بخواهد و قبر را محكم بسازد كه زود خراب نشود.

مسأله ٦٣٤- جايز نيست انسان در مرگ كسى صورت و بدن را بخراشد و به خود لطمه بزند.

مسأله ٦٣٥- پاره كردن يقه در مرگ غير پدر و برادر جايز نيست.

مسأله ٦٣٦- اگر مرد در مرگ زن يا فرزند يقه يا لباس خود را پاره كند يا اگر زن در عزاى ميت صورت خود را بخراشد به طورى كه خون بيايد يا موى خود را بكند،