موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٩ - ١- منفعت كسب

سال بعد طول بكشد. ولى اگر مثل خوراكى‌ها از بين رفته باشد بايد خمس مقدارى را كه در سال بعد واقع شده بدهد.

مسأله ١٧٧٩- كسى كه از كسب و تجارت فايده‌اى برده، اگر مال ديگرى هم دارد كه خمس آن واجب نيست، مى‌تواند مخارج سال خود را فقط از فايده كسب حساب كند.

مسأله ١٧٨٠- اگر از منفعت كسب آذوقه‌اى كه براى مصرف سالش خريده، در آخر سال زياد بيايد، بايد خمس آن را بدهد. و چنانچه بخواهد قيمت آن را بدهد در صورتى كه قيمتش از وقتى كه خريده زياد شده باشد بايد قيمت آخر سال را حساب كند.

مسأله ١٧٨١- اگر از منفعت كسب پيش از دادن خمس، اثاثيه‌اى براى منزل بخرد، چنانچه در بين سال احتياجش از آن برطرف شود، واجب است كه خمس آن را بدهد.

و همچنين است زيورآلات زنانه، اگر در بين سال وقت زينت كردن زن‌ها به آنها بگذرد.

مسأله ١٧٨٢- اگر در يك سال منفعتى نبرد، نمى‌تواند مخارج آن سال را از منفعتى كه در سال بعد مى‌برد كسر نمايد.

مسأله ١٧٨٣- اگر در اول سال منفعتى نبرد و از سرمايه خرج كند، و پيش از تمام شدن سال منفعتى به دستش آيد، مى‌تواند مقدارى را كه از سرمايه برداشته از منافع كسر كند.

مسأله ١٧٨٤- اگر مقدارى از سرمايه از بين برود و از باقيمانده آن منافعى ببرد كه از خرج سالش زياد بيايد، مى‌تواند مقدارى را كه از سرمايه كم شده، بردارد.

مسأله ١٧٨٥- اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مال‌هاى او از بين برود، نمى‌تواند از منفعتى كه به دستش مى‌آيد آن چيز را تهيه كند ولى اگر در همان سال به آن چيز احتياج داشته باشد، مى‌تواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه نمايد.