موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٠ - نيت

واجبات نماز

واجبات نماز يازده چيز است: اول: نيت. دوم: قيام يعنى (ايستادن). سوم:

تكبيرةالاحرام يعنى گفتن اللَّه اكبر در اول نماز. چهارم: ركوع. پنجم: سجود. ششم:

قرائت. هفتم: ذكر. هشتم: تشهد. نهم: سلام. دهم: ترتيب. يازدهم: موالات يعنى پى در پى بودن اجزاى نماز.

مسأله ٩٤٢- بعضى از واجبات نماز ركن است؛ يعنى اگر انسان آنها را به‌جا نياورد، يا در نماز اضافه كند عمداً باشد يا اشتباهاً، نماز باطل مى‌شود. و بعضى ديگر ركن نيست؛ يعنى اگر عمداً كم يا زياد شود، نماز باطل مى‌شود و چنانچه اشتباهاً كم يا زياد گردد نماز باطل نمى‌شود، و ركن نماز پنج چيز است: اول: نيت. دوم: تكبيرةالاحرام.

سوم: قيام در موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متصل به ركوع؛ يعنى ايستادن پيش از ركوع. چهارم: ركوع. پنجم: دو سجده.

نيت‌

مسأله ٩٤٣- انسان بايد نماز را به نيت قربت؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم، به‌جا آورد، و لازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند يا مثلًا به زبان بگويد كه چهار ركعت نماز ظهر مى‌خوانم قربةً الى اللَّه.

مسأله ٩٤٤- اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز مى‌خوانم و معيّن نكند، ظهر است يا عصر، نماز او باطل است. و نيز كسى كه مثلًا قضاى نماز ظهر بر او واجب است، اگر در وقت نماز ظهر بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند، بايد نمازى را كه مى‌خواند، در نيت معيّن كند.

مسأله ٩٤٥- انسان بايد از اول تا آخر نماز به نيت خود باقى باشد، پس اگر در بين نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مى‌كنى، نداند چه بگويد، نمازش باطل است.