موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٨ - نماز مسافر

ماه در شهر ديگر مى‌ماند، هر دو وطن او است. و اگر بيشتر از دو محل را براى زندگى خود اختيار كرده باشد، اشكال دارد، و بايد احتياط مراعات شود.

مسأله ١٣٣٣- در غير وطن اصلى و وطن غير اصلى كه ذكر شد در جاهاى ديگر اگر قصد اقامه نكند نمازش شكسته است چه ملكى در آن‌جا داشته باشد يا نداشته باشد و چه در آن‌جا شش ماه مانده باشد يا نه.

مسأله ١٣٣٤- اگر به جايى برسد كه وطن او بوده و از آن‌جا صرف نظر كرده نبايد نماز را تمام بخواند، اگرچه وطن ديگرى هم براى خود اختيار نكرده باشد.

مسأله ١٣٣٥- مسافرى كه قصد دارد، ده روز پشت سر هم در محلى بماند، يا مى‌داند كه بدون اختيار ده روز در محلى مى‌ماند، در آن محل بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٣٦- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، لازم نيست قصد ماندن شب اول يا شب يازدهم را داشته باشد، و همين كه قصد كند از اذان صبح روز اول تا غروب روز دهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين اگر مثلًا قصدش اين باشد كه از ظهر روز اول تا ظهر روز يازدهم بماند، بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٣٣٧- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يك‌جا بماند، پس اگر بخواهد مثلًا ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و شميران بماند بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٣٣٨- مسافرى كه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، اگر از اول قصد داشته باشد كه در بين ده روز به اطراف آن‌جا برود، چنانچه جايى كه مى‌خواهد برود خطه سور بلد اقامت يا از بساتين و مزارع و باغات اطراف آن باشد به مقدارى كه رفتن به آن‌جا منافى با صدق اقامت در بلد نباشد بايد در تمام ده روز نماز را تمام بخواند.

ولى چنانچه بخواهد تا كمتر از چهار فرسخ برود، چنانچه در نيت او باشد، كه در بين ده روز فقط يك مرتبه برود و بيش از دو ساعت رفتن و برگشتن را طول ندهد، در همه‌