موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥١ - نماز جماعت
كه خوب و بد را مىفهمد، فاصله شود، چنانچه ندانند نماز او باطل است مىتوانند اقتدا كنند.
مسأله ١٤١٨- بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز و تكبير گفتن آنان نزديك باشد كسى كه در صف بعد ايستاده، مىتواند تكبير بگويد ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود.
مسأله ١٤١٩- اگر بداند نماز يك صف از صفهاى جلو باطل است، در صفهاى بعد نمىتواند اقتدا كند، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه، مىتواند اقتدا نمايد.
مسأله ١٤٢٠- هرگاه بداند نماز امام باطل است مثلًا بداند امام وضو ندارد، اگرچه خود امام ملتفت نباشد، نمىتواند به او اقتدا كند.
مسأله ١٤٢١- اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده يا كافر بوده، يا به جهتى نمازش باطل بوده، مثلًا بىوضو نماز خوانده، نمازش صحيح است.
مسأله ١٤٢٢- اگر در بين نماز شك كند كه اقتدا كرده يا نه، چنانچه در حالى باشد كه وظيفه مأموم است مثلًا به «حمد» و سوره امام گوش مىدهد بايد نماز را به جماعت تمام كند و اگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفه امام و هم وظيفه مأموم است مثلًا در ركوع يا سجده باشد، بايد نماز را به نيت فرادا تمام نمايد.
مسأله ١٤٢٣- انسان در بين نماز جماعت مىتواند نيت فرادا كند.
مسأله ١٤٢٤- اگر مأموم به واسطه عذرى بعد از «حمد» و سوره امام نيت فرادا كند لازم نيست «حمد» و سوره را بخواند، ولى اگر پيش از تمام شدن «حمد» و سوره نيت فرادا نمايد، بايد مقدارى را كه امام نخوانده بخواند.
مسأله ١٤٢٥- اگر در بين نماز جماعت نيت فرادا نمايد، بنابر احتياط واجب نبايد دوباره نيت جماعت كند. ولى اگر مردد شود كه نيت فرادا كند يا نه و بعد تصميم بگيرد نماز را با جماعت تمام كند، نمازش صحيح است.