موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٢ - نفاس

را كه بعد از روزهاى عادت به‌جا نياورده قضا نمايد.

مسأله ٥٠٧- اگر چند روز را حيض قرار دهد و عبادت نكند، بعد بفهمد حيض نبوده است، بايد نماز و روزه‌اى را كه در آن روزها به‌جا نياورده قضا نمايد. و اگر چند روز را به گمان اين كه حيض نيست عبادت كند، بعد بفهمد حيض بوده، چنانچه آن روزها را روزه گرفته بايد قضا نمايد.

نفاس‌

مسأله ٥٠٨- از وقتى كه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مى‌آيد هر خونى كه زن مى‌بيند، اگر پيش از ده روز يا سر ده روز قطع شود خون نفاس است. و زن را در حال نفاس، نفساء مى‌گويند.

مسأله ٥٠٩- خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مى‌بيند نفاس نيست.

مسأله ٥١٠- لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر خون بسته‌اى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند، يا چهار نفر قابله بگويند كه اگر در رحم مى‌ماند انسان مى‌شد، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

مسأله ٥١١- ممكن است خون نفاس، يك آن، بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمى‌شود.

مسأله ٥١٢- هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده اگر مى‌ماند انسان مى‌شد يا نه لازم نيست وارسى كند، و خونى كه از او خارج مى‌شود شرعاً خون نفاس نيست.

مسأله ٥١٣- توقف در مسجد و رساندن جايى از بدن به خط قرآن و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه بر حائض واجب و مستحب و مكروه است، بر نفساء هم واجب و مستحب و مكروه مى‌باشد.

مسأله ٥١٤- طلاق دادن زنى كه در حال نفاس مى‌باشد باطل است و نزديكى كردن‌