موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦٨ - اجير گرفتن براى نماز

در نمازهاى يوميه لازم است، احتياط مستحب آن است كه بعد از نماز رجائاً دو سجده سهو براى آن بنمايد.

اجير گرفتن براى نماز

مسأله ١٥٣٣- بعد از مرگ انسان، مى‌شود براى نماز و عبادت‌هاى ديگر او كه در زندگى به‌جا نياورده، ديگرى را اجير كنند؛ يعنى به او مزد دهند، كه آنها را به‌جا آورد. و اگر كسى بدون مزد هم آنها را انجام دهد صحيح است.

مسأله ١٥٣٤- انسان مى‌تواند براى بعضى از كارهاى مستحبى مثل زيارت قبر پيغمبر و امامان عليهم السلام، از طرف زندگان اجير شود، و نيز مى‌تواند كار مستحبى را انجام دهد و ثواب آن را براى مردگان يا زندگان هديه نمايد.

مسأله ١٥٣٥- كسى كه براى نماز قضاى ميت اجير شده، بايد يا مجتهد باشد يا مسائل نماز را از روى تقليد صحيح بداند.

مسأله ١٥٣٦- اجير بايد موقع نيت، ميت را معيّن نمايد. و لازم نيست اسم او را بداند. پس اگر نيت كند از طرف كسى نماز مى‌خوانم كه براى او اجير شده‌ام كافى است.

مسأله ١٥٣٧- اجير بايد خود را به جاى ميت فرض كند و عبادت‌هاى او را قضا نمايد و اگر عملى را انجام دهد و ثواب آن را براى او هديه كند كافى نيست.

مسأله ١٥٣٨- بايد كسى را اجير كنند كه اطمينان داشته باشند كه نماز را به صورت صحيح مى‌خواند.

مسأله ١٥٣٩- كسى كه ديگرى را براى نمازهاى ميت اجير كرده اگر بفهمد كه عمل را به‌جا نياورده، يا باطل انجام داده، بايد دوباره اجير بگيرد.

مسأله ١٥٤٠- هرگاه شك كند كه اجير عمل را انجام داده يا نه اگرچه بگويد انجام‌