موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٤ - مبطلات نماز

مسأله ١١٣٦- اگر چيزى از «حمد» و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً يا احتياطاً چند مرتبه بگويد اشكال ندارد.

مسأله ١١٣٧- در حال نماز، انسان نبايد به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند، بايد طورى جواب دهد كه سلام مقدم باشد مثلًا بگويد: «السَّلامُ عَلَيْكُم» يا «سَلامٌ عَلَيْكُم» و نبايد «عَلَيْكُمُ السَّلامُ» بگويد.

مسأله ١١٣٨- انسان بايد جواب سلام را چه در نماز يا در غير نماز فوراً بگويد، و اگر عمداً يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى طول دهد، كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود، چنانچه در نماز باشد نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد، جواب دادن واجب نيست.

مسأله ١١٣٩- بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام كننده بشنود، ولى اگر سلام كننده كر باشد، چنانچه انسان به طور معمول جواب او را بدهد كافى است.

مسأله ١١٤٠- نمازگزار جواب سلام را به قصد جواب بگويد نه به قصد دعا.

مسأله ١١٤١- اگر زن يا مرد نامحرم يا بچه مميز؛ يعنى بچه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد؛ به نمازگزار سلام كند، نمازگزار بايد جواب او را بدهد.

مسأله ١١٤٢- اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد معصيت كرده ولى نمازش صحيح است.

مسأله ١١٤٣- اگر كسى به نمازگزار غلط سلام كند، به طورى كه سلام حساب نشود، جواب او واجب نيست.

مسأله ١١٤٤- جواب سلام كسى كه از روى مسخره يا شوخى سلام مى‌كند واجب نيست، و احتياط واجب آن است كه در جواب سلام مرد و زن غير مسلمان بگويد سلام يا فقط عليك.

مسأله ١١٤٥- اگر كسى به عده‌اى سلام كند، جواب سلام او بر همه آنان واجب‌