موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥ - احكام تقليد

گفتن را كافى بداند مى‌تواند يك مرتبه بگويد و همچنين است اگر مجتهد اعلم بفرمايد مسأله محل تأمل يا محل اشكال است.

مسأله ٨- اگر مجتهد اعلم بعد از آن كه در مسأله فتوا داده احتياط كند- مثلًا بفرمايد ظرف نجس را كه يك مرتبه در آب كر بشويند پاك مى‌شود، اگرچه احتياط آن است كه سه مرتبه بشويند- مقلد او نمى‌تواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر رفتار كند، بلكه بايد يا به فتوا عمل كند، يا به احتياط بعد از فتوا كه آن را احتياط مستحب مى‌گويند عمل نمايد، مگر آن كه فتواى آن مجتهد نزديك‌تر به احتياط باشد.

مسأله ٩- تقليد ميت ابتدائاً جايز نيست، ولى بقاى بر تقليد ميت اشكال ندارد و بايد بقاى بر تقليد ميت به فتواى مجتهد زنده باشد و كسى كه در بعضى از مسائل به فتواى مجتهدى عمل كرده، بعد از مردن آن مجتهد مى‌تواند در همه مسائل از او تقليد كند.

مسأله ١٠- اگر در مسأله‌اى به فتواى مجتهدى عمل كند، و بعد از مردن او در همان مسأله به فتواى مجتهد زنده رفتار نمايد، دوباره نمى‌تواند آن را مطابق فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته است انجام دهد. ولى اگر مجتهد زنده در مسأله‌اى فتوا ندهد و احتياط نمايد و مقلد مدتى به آن احتياط عمل كند، دوباره مى‌تواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته عمل نمايد. مثلًا اگر مجتهدى گفتن يك مرتبه‌

«سُبحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ»

را در ركعت سوم و چهارم نماز كافى بداند و مقلد مدتى به اين دستور عمل نمايد و يك مرتبه بگويد، چنانچه آن مجتهد از دنيا برود و مجتهد زنده احتياط واجب را در سه مرتبه گفتن بداند و مقلد مدتى به اين احتياط عمل كند و سه مرتبه بگويد دوباره مى‌تواند به فتواى مجتهدى كه از دنيا رفته برگردد و يك مرتبه بگويد.

مسأله ١١- مسائلى را كه انسان غالباً به آنها احتياج دارد واجب است ياد بگيرد.

مسأله ١٢- اگر براى انسان مسأله‌اى پيش آيد كه حكم آن را نمى‌داند مى‌تواند صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را به دست آورد، يا اگر احتياط ممكن است به احتياط عمل‌