موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٩ - احكام غسل ميت

واجب بايد مقدارى كه به آن دسترسى دارند در آب بريزند.

مسأله ٥٥٣- كسى كه براى حج احرام بسته است، اگر پيش از تمام كردن سعى بين صفا و مروه بميرد، نبايد او را با آب كافور غسل دهند و به جاى آن بايد با آب خالص غسلش بدهند، و همچنين اگر در احرام عمره پيش از كوتاه كردن مو، بميرد.

مسأله ٥٥٤- اگر سدر و كافور يا يكى از اينها پيدا نشود يا استعمال آن جايز نباشد مثل آن كه غصبى باشد، بايد به جاى هر كدام كه ممكن نيست ميت را با آب خالص غسل بدهند.

مسأله ٥٥٥- كسى كه ميت را غسل مى‌دهد، بايد مسلمان دوازده امامى و عاقل باشد و مسائل غسل را هم بداند و بنابر احتياط واجب بالغ باشد.

مسأله ٥٥٦- كسى كه ميت را غسل مى‌دهد بايد قصد قربت داشته باشد؛ يعنى غسل را براى انجام فرمان خداوند عالم به‌جا آورد، و اگر به همين نيت تا آخر غسلِ سوم باقى باشد كافى است و تجديد لازم نيست.

مسأله ٥٥٧- غسل بچه مسلمان اگرچه از زنا باشد، واجب است. و غسل و كفن و دفن كافر و اولاد او جايز نيست. و كسى كه از بچگى ديوانه بوده و به حال ديوانگى بالغ شده، چنانچه پدر و مادر او يا يكى از آنان مسلمان باشند، بايد او را غسل داد و اگر هيچ كدام آنان مسلمان نباشند، غسل دادن او جايز نيست.

مسأله ٥٥٨- بچه سقط شده را اگر چهار ماه يا بيشتر دارد، بايد غسل بدهند، و اگر چهار ماه ندارد، بايد در پارچه‌اى بپيچند و بدون غسل دفن كنند.

مسأله ٥٥٩- اگر مرد، زن را و زن، مرد را غسل بدهد باطل است ولى زن مى‌تواند شوهر خود را غسل دهد و شوهر هم مى‌تواند زن خود را غسل دهد، اگرچه احتياط مستحب آن است كه زن، شوهر خود و شوهر، زن خود را غسل ندهد.

مسأله ٥٦٠- مرد مى‌تواند دختر بچه‌اى را كه سن او از سه سال بيشتر نيست، غسل‌