موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤ - احكام تَخلّى (بول و غائط كردن)

مسأله ٥٨- لازم نيست با چيز مخصوصى عورت خود را بپوشاند، و اگر مثلًا با دست هم آن را بپوشاند، كافى است.

مسأله ٥٩- موقع تخلّى بايد طرف جلوى بدن؛ يعنى شكم و سينه، رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

مسأله ٦٠- اگر موقع تخلّى طرف جلوى بدن كسى رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله بگرداند كفايت نمى‌كند، و اگر جلوى بدن او رو به قبله يا پشت به قبله نباشد، احتياط واجب آن است كه عورت را رو به قبله يا پشت به قبله ننمايد.

مسأله ٦١- در موقع تطهيرِ مخرجِ بول و غائط، رو به قبله و پشت به قبله بودن اشكالى ندارد، ولى اگر در موقع استبراء، بول از مخرج بيرون آيد، در اين حال رو به قبله و پشت به قبله بودن حرام است.

مسأله ٦٢- اگر براى آن كه نامحرم او را نبيند، مجبور شود رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند، بايد رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند، و نيز اگر از راه ديگر ناچار باشد كه رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند مانعى ندارد.

مسأله ٦٣- احتياط واجب آن است كه بچه را در وقت تخلّى رو به قبله يا پشت به قبله ننشانند، ولى اگر خود بچه بنشيند، جلوگيرى از او واجب نيست.

مسأله ٦٤- در چهار جا تخلّى حرام است:

اول: در كوچه‌هاى بن‌بست در صورتى كه صاحبانش اجازه نداده باشند. دوم: در ملك كسى كه اجازه تخلّى نداده است. سوم: در جايى كه براى عده مخصوصى وقف شده است مثل بعضى از مدرسه‌ها. چهارم: روى قبر مؤمنين در صورتى كه بى‌احترامى به آنان باشد.

مسأله ٦٥- در سه صورت، مخرج غائط فقط با آب پاك مى‌شود:

اول: آن كه با غائط، نجاست ديگرى مثل خون بيرون آمده باشد. دوم: آن كه‌