موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٢ - احكام وصيت

مى‌تواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد.

مسأله ٢٧١٥- اگر كسى دو نفر را وصى كند، چنانچه يكى از آن دو بميرد، يا ديوانه، يا كافر شود، حاكم شرع يك نفر ديگر را به جاى او معيّن مى‌كند و اگر هر دو بميرند، يا ديوانه، يا كافر شوند، حاكم شرع دو نفر ديگر را معيّن مى‌كند ولى اگر يك نفر بتواند وصيت را عملى كند، معيّن كردن دو نفر لازم نيست.

مسأله ٢٧١٦- اگر وصى نتواند به تنهايى كارهاى ميت را انجام دهد حاكم شرع براى كمك او يك نفر ديگر را معيّن مى‌كند.

مسأله ٢٧١٧- اگر مقدارى از مال ميت در دست وصى تلف شود، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده و يا تعدى نموده، مثلًا ميت وصيت كرده است كه فلان مقدار به فقراى فلان شهر بده و او مال را به شهر ديگر برده و در راه از بين رفته ضامن است و اگر كوتاهى نكرده و تعدى هم ننموده ضامن نيست.

مسأله ٢٧١٨- هرگاه انسان كسى را وصى كند و بگويد كه اگر آن كس بميرد فلان وصى باشد، بعد از آن كه وصى اول مرد، وصى دوم بايد كارهاى ميت را انجام دهد.

مسأله ٢٧١٩- حجى كه بر ميت واجب است و بدهكارى و حقوقى را كه مثل خمس و زكات و مظالم، ادا كردن آنها واجب مى‌باشد، بايد از اصل مال ميت بدهند، اگرچه ميت براى آنها وصيت نكرده باشد.

مسأله ٢٧٢٠- اگر مال ميت از بدهى و حج واجب و حقوقى كه مثل خمس و زكات و مظالم بر او واجب است زياد بيايد، چنانچه وصيت كرده باشد كه ثلث يا مقدارى از ثلث را به مصرفى برسانند، بايد به وصيت او عمل كنند و اگر وصيت نكرده باشد، آنچه مى‌ماند مال ورثه است.

مسأله ٢٧٢١- اگر مصرفى را كه ميت معيّن كرده، از ثلث مال او بيشتر باشد، وصيت او در بيشتر از ثلث در صورتى صحيح است كه ورثه حرفى بزنند، يا كارى كنند كه‌