موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٥ - نماز قضا

مسأله ١٣٧٥- قضاى نمازهاى يوميه لازم نيست به ترتيب خوانده شود؛ مثلًا كسى كه يك روز نماز عصر و روز بعد نماز ظهر را نخوانده، لازم نيست اول نماز عصر و بعد از آن نماز ظهر را قضا نمايد.

مسأله ١٣٧٦- اگر بخواهد قضاى چند نماز غير يوميه مانند نماز آيات را بخواند يا مثلًا بخواهد قضاى يك نماز يوميه و چند نماز غير يوميه را بخواند، لازم نيست آنها را به ترتيب به‌جا آورد.

مسأله ١٣٧٧- اگركسى نداند كه نمازهايى كه از او قضا شده كدام‌يك جلوتر بوده لازم نيست به طورى بخواند كه ترتيب حاصل شود و هر يك را مى‌تواند مقدم بدارد.

مسأله ١٣٧٨- اگر كسى كه نمازهايى از او قضا شده مى‌داند كدام يك جلوتر قضا شده احتياط مستحب آن است كه به ترتيب قضا كند. و آنچه اول قضا شده اول بخواند و دومى را بعد و همين‌طور.

مسأله ١٣٧٩- اگر براى ميتى مى‌خواهند نماز قضا بدهند و مى‌دانند آن ميت ترتيب قضا شدن را مى‌دانسته باز لازم نيست طورى قضا را به‌جا بياورند كه ترتيب حاصل شود.

مسأله ١٣٨٠- اگر براى ميتى كه در مسأله پيش گفته شد بخواهند چند نفر را اجير كنند كه نماز بخوانند لازم نيست براى آنها وقت مرتب معيّن كنند كه با هم شروع نكنند در عمل.

مسأله ١٣٨١- اگر بدانند كه ميت ترتيب قضا شدن را نمى‌دانسته يا ندانند كه مى‌دانسته لازم نيست به ترتيب براى او قضا به‌جا بياورند.

مسأله ١٣٨٢- در مسأله پيش اگر بخواهند چند نفر را براى به‌جا آوردن نماز ميت اجير كنند لازم نيست وقت معيّن كنند و مى‌توانند همه با هم شروع به قضا كنند.

مسأله ١٣٨٣- كسى كه چند نماز از او قضا شده و شماره آنها را نمى‌داند مثلًا