موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٠ - احكام استحاضه

مسأله ٤٠٣- زن مستحاضه بعد از آن كه خونش قطع شد، فقط براى نماز اولى كه مى‌خواند، بايد كارهاى استحاضه را انجام دهد و براى نمازهاى بعد لازم نيست.

مسأله ٤٠٤- اگر زن نداند استحاضه او چه قسم است، موقعى كه مى‌خواهد نماز بخواند، بنابر احتياط واجب مقدارى پنبه داخل فرج نمايد و كمى صبر كند و بيرون آورد و بعد از آن كه فهميد استحاضه او كدام يك از آن سه قسم است كارهايى را كه براى آن قسم دستور داده شده انجام دهد، ولى اگر بداند تا وقتى كه مى‌خواهد نماز بخواند استحاضه او تغيير نمى‌كند پيش از داخل شدن وقت هم مى‌تواند خود را وارسى نمايد.

مسأله ٤٠٥- زن مستحاضه اگر پيش از آن كه خود را وارسى كند، مشغول نماز شود، چنانچه قصد قربت داشته و به وظيفه خود عمل كرده مثلًا استحاضه‌اش قليله بوده و به وظيفه استحاضه قليله عمل نموده، نماز او صحيح است و اگر قصد قربت نداشته يا عمل او مطابق وظيفه‌اش نبوده مثل آن كه استحاضه او متوسطه بوده و به وظيفه قليله رفتار كرده، نماز او باطل است.

مسأله ٤٠٦- زن مستحاضه اگر نتواند خود را وارسى نمايد، بايد به آنچه مسلّماً وظيفه او است عمل كند مثلًا اگر نمى‌داند استحاضه او قليله است يا متوسطه، بايد كارهاى استحاضه قليله را انجام دهد، و اگر نمى‌داند متوسطه است يا كثيره، بايد كارهاى استحاضه متوسطه را انجام دهد، ولى اگر بداند سابقاً كدام يك از آن سه قسم بوده بايد به وظيفه همان قسم رفتار نمايد.

مسأله ٤٠٧- اگر خون استحاضه در باطن باشد و بيرون نيايد، وضو و غسل باطل نمى‌شود و اگر بيرون بيايد هرچند كم باشد، وضو و غسل را به تفصيلى كه گذشت باطل مى‌كند.

مسأله ٤٠٨- زن مستحاضه اگر بعد از نماز خود را وارسى كند و خون نبيند اگرچه بداند دوباره خون مى‌آيد، با وضويى كه دارد مى‌تواند نماز بخواند.