موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣٠ - عدهاى از زنها كه ازدواج با آنان حرام است

مسأله ٢٣٩٩- اگر با زن بى‌شوهرى كه در عدّه نيست زنا كند، بعداً مى‌تواند آن زن را براى خود عقد نمايد، ولى احتياط مستحب آن است كه صبر كند تا آن زن حيض ببيند بعد او را عقد نمايد، بلكه احتياط مزبور حتى الامكان نبايد ترك شود، و همچنين است اگر ديگرى بخواهد آن زن را عقد كند.

مسأله ٢٤٠٠- اگر زنى را كه در عدّه ديگرى است براى خود عقد كند، چنانچه مرد و زن، يا يكى از آنان بدانند كه عدّه زن تمام نشده و بدانند عقد كردن زن در عدّه حرام است آن زن بر او حرام مى‌شود، اگرچه مرد بعد از عقد با آن زن نزديكى نكرده باشد.

مسأله ٢٤٠١- اگر زنى را براى خود عقد كند و بعد معلوم شود كه در عدّه بوده چنانچه هيچ كدام نمى‌دانسته‌اند زن در عدّه است و نمى‌دانسته‌اند كه عقد كردن زن در عدّه حرام است، در صورتى كه مرد با او نزديكى كرده باشد، آن زن بر او حرام مى‌شود.

مسأله ٢٤٠٢- اگر انسان بداند زنى شوهر دارد و با او ازدواج كند بايد از او جدا شود و بعداً هم نمى‌تواند او را براى خود عقد كند.

مسأله ٢٤٠٣- زن شوهردار اگر زنا بدهد بر شوهر خود حرام نمى‌شود و چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد، بهتر است كه شوهر، او را طلاق دهد ولى بايد مهرش را بدهد.

مسأله ٢٤٠٤- زنى را كه طلاق داده‌اند و زنى كه صيغه بوده و شوهرش مدت او را بخشيده يا مدتش تمام شده، چنانچه بعد از مدتى شوهر كند و بعد شك كند كه موقع عقد شوهر دوم عدّه شوهر اول تمام بوده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ٢٤٠٥- مادر و خواهر و دختر پسرى كه لواط داده بر لواط كننده حرام است اگرچه لواط كننده و لواط دهنده بالغ نباشند. ولى اگر گمان كند كه دخول شده، يا شك كند كه دخول شده يا نه، بر او حرام نمى‌شوند.

مسأله ٢٤٠٦- اگر با مادر يا خواهر يا دختر كسى ازدواج نمايد و بعد از ازدواج با آن‌