موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢ - ١- آب

روى هر دو آب بريزند. پس اگر براى آب كشيدن يك انگشت نجس، روى همه انگشت‌ها آب بريزند و آب نجس به همه آنها برسد، بعد از پاك شدن انگشت نجس، تمام انگشت‌ها پاك مى‌شود.

مسأله ١٧٥- گوشت و دنبه‌اى كه نجس شده مثل چيزهاى ديگر آب كشيده مى‌شود. و همچنين است اگر بدن يا لباس، چربى كمى داشته باشد كه از رسيدن آب به آنها جلوگيرى نكند.

مسأله ١٧٦- اگر ظرف يا بدن نجس باشد و بعد به طورى چرب شود كه جلوگيرى از رسيدن آب به آنها كند، چنانچه بخواهند ظرف و بدن را آب بكشند، بايد چربى را برطرف كنند تا آب به آنها برسد.

مسأله ١٧٧- چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست، اگر زير شيرى كه متصل به كر است يك دفعه بشويند پاك مى‌شود، و نيز اگر عين نجاست در آن باشد، چنانچه عين نجاست آن، زير شير يا به وسيله ديگر برطرف شود، و آبى كه از آن چيز مى‌ريزد بو يا رنگ يا مزه نجاست به خود نگرفته باشد با آن شير پاك مى‌گردد. اما اگر آبى كه از آن مى‌ريزد بو يا رنگ يا مزه نجاست گرفته باشد بايد به قدرى آب شير روى آن بريزند تا در آبى كه از آن جدا مى‌شود، بو يا رنگ يا مزه نجاست نباشد.

مسأله ١٧٨- اگر چيزى را آب بكشد و يقين كند پاك شده و بعد شك كند كه عين نجاست را از آن برطرف كرده يا نه، چنانچه موقع آب كشيدن متوجه برطرف كردن عين نجاست بوده آن چيز پاك است و اگر متوجه برطرف كردن عين نجاست نبوده بنابر احتياط مستحب بايد دوباره آن را آب بكشد.

مسأله ١٧٩- زمينى كه آب روى آن جارى نمى‌شود اگر نجس شود با آب قليل پاك نمى‌گردد. ولى زمينى كه روى آن شن يا ريگ باشد- چون آبى كه روى آن مى‌ريزند از آن جدا شده و در شن و ريگ فرو مى‌رود- با آب قليل پاك مى‌شود، اما زير ريگ‌ها نجس مى‌ماند.