موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١ - ١- آب

لباس پاك مى‌شود. اگرچه موقع فشار دادن آب مضاف يا رنگين از آن بيرون آيد.

مسأله ١٦٨- اگر لباسى را در كر يا جارى آب بكشند و بعد مثلًا لجن آب در آن ببينند، چنانچه احتمال ندهند كه جلوگيرى از رسيدن آب كرده آن لباس پاك است.

مسأله ١٦٩- اگر بعد از آب كشيدن لباس و مانند آن خورده گِل يا اشنان در آن ديده شود در صورتى كه بداند كه خورده گِل يا اشنان با آب شسته شد، پاك است، ولى اگر آب نجس به باطن گل يا اشنان رسيده باشد ظاهر گل و اشنان، پاك و باطن آنها نجس است.

مسأله ١٧٠- هر چيز نجس تا عين نجاست را از آن برطرف نكنند پاك نمى‌شود.

ولى اگر بو يا رنگ نجاست در آن مانده باشد اشكال ندارد. پس اگر خون را از لباس برطرف كنند و لباس را آب بكشند و رنگ خون در آن بماند، پاك مى‌باشد، اما چنانچه به واسطه بو يا رنگ يقين كنند يا احتمال دهند كه ذره‌هاى نجاست در آن چيز مانده، نجس است.

مسأله ١٧١- اگر نجاست بدن را در آب كر يا جارى برطرف كنند بدن پاك مى‌شود و بيرون آمدن و دوباره در آب رفتن لازم نيست.

مسأله ١٧٢- غذاى نجسى كه لاى دندان‌ها مانده اگر آب در دهان بگردانند و به تمام غذاى نجس برسد، پاك مى‌شود.

مسأله ١٧٣- اگر موى سر و صورت زياد باشد و با آب قليل آب بكشند بايد فشار دهند كه غساله آن جدا شود.

مسأله ١٧٤- اگر جايى از بدن يا لباس را با آب قليل، آب بكشند، اطراف آن‌جا كه متصل به آن است و معمولًا موقع آب كشيدن آن‌جا نجس مى‌شود در صورتى كه آبى كه براى پاك شدن محل نجس مى‌ريزند به آن اطراف جارى شود با پاك شدن جاى نجس پاك مى‌شود. و همچنين است اگر چيز پاكى را پهلوى چيز نجس بگذارند و