موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨١ - قرائت

مسأله ١٠١٣- كسى كه عادت دارد در ركعت سوم و چهارم تسبيحات بخواند اگر بدون قصد مشغول خواندن «حمد» شود بايد آن را رها كند و دوباره «حمد» يا تسبيحات را بخواند.

مسأله ١٠١٤- در ركعت سوم و چهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند، مثلًا بگويد:

«اسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَاتُوبُ الَيْهِ»

يا بگويد:

«اللَّهُمَّ اغْفِرْلِي»

و اگر به گمان آن كه «حمد» يا تسبيحات را گفته مشغول گفتن استغفار شود و شك كند كه «حمد» يا تسبيحات را خوانده يا نه، بايد به شك خود اعتنا ننمايد ولى اگر نمازگزار پيش از خم شدن براى ركوع در حالى كه مشغول گفتن استغفار نيست، شك كند كه «حمد» يا تسبيحات را خوانده يا نه، بايد «حمد» يا تسبيحات را بخواند.

مسأله ١٠١٥- اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم يا در حال رفتن به ركوع شك كند كه «حمد» يا تسبيحات را خوانده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١٠١٦- هرگاه شك كند كه آيه يا كلمه‌اى را درست گفته يا نه اگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول نشده، بايد آن آيه يا كلمه را به طور صحيح بگويد و اگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول شده، چنانچه آن چيز ركن باشد مثل آن كه در ركوع شك كند كه فلان كلمه از سوره را درست گفته يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند، و اگر ركن نباشد، مثلًا موقع گفتن‌ اللَّهُ الصَّمَدُ شك كند كه‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را درست گفته يا نه، باز هم مى‌تواند به شك خود اعتنا نكند، ولى اگر احتياطاً آن آيه يا كلمه را به طور صحيح بگويد اشكال ندارد، و اگر چند مرتبه هم شك كند، مى‌تواند چند بار بگويد اما اگر به وسواس برسد و باز هم بگويد، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند.

مسأله ١٠١٧- مستحب است در ركعت اول، پيش از خواندن «حمد» بگويد:

«اعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ»

و در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر «بسم اللَّه» را بلند بگويد و «حمد» و سوره را شمرده بخواند و در آخر هر آيه وقف كند؛ يعنى آن را به آيه‌