موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨٠ - قرائت

مسأله ١٠٠٥- در ركعت سوم و چهارم نماز مى‌تواند فقط يك «حمد» بخواند يا سه مرتبه تسبيحات اربعه بگويد؛ يعنى سه مرتبه بگويد:

«سُبْحانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ للَّهِ وَلا الهَ الَّا اللَّهُ وَاللَّهُ اكْبَرُ»

و اگر يك مرتبه هم تسبيحات اربعه بگويد كافى است و مى‌تواند در يك ركعت «حمد» و در ركعت ديگر تسبيحات بگويد و بهتر است در هر دو ركعت تسبيحات بخواند.

مسأله ١٠٠٦- در تنگى وقت بايد تسبيحات اربعه را يك مرتبه بگويد.

مسأله ١٠٠٧- بر مرد و زن واجب است كه در ركعت سوم و چهارم نماز «حمد» يا تسبيحات را آهسته بخوانند.

مسأله ١٠٠٨- اگر در ركعت سوم و چهارم «حمد» بخواند، بنابر احتياط واجب بايد بسم اللَّه آن را هم آهسته بگويد.

مسأله ١٠٠٩- كسى كه نمى‌تواند تسبيحات را ياد بگيرد يا درست بخواند، بايد در ركعت سوم و چهارم «حمد» بخواند.

مسأله ١٠١٠- اگر در دو ركعت اول نماز به خيال اين كه دو ركعت آخر است تسبيحات بگويد، چنانچه پيش از ركوع بفهمد، بايد «حمد» و سوره را بخواند و اگر در ركوع يا بعد از ركوع بفهمد، نمازش صحيح است.

مسأله ١٠١١- اگر در دو ركعت آخر نماز به خيال اين كه در دو ركعت اول است «حمد» بخواند، يا در دو ركعت اول نماز با اين كه گمان مى‌كرده در دو ركعت آخر است «حمد» بخواند، چه پيش از ركوع بفهمد چه بعد از آن نمازش صحيح است.

مسأله ١٠١٢- اگر در ركعت سوم يا چهارم مى‌خواست «حمد» بخواند تسبيحات به زبانش آمد، يا مى‌خواست تسبيحات بخواند «حمد» به زبانش آمد بايد آن را رها كند و دوباره «حمد» يا تسبيحات را بخواند. ولى اگر عادتش خواندن چيزى بوده كه به زبانش آمده، و در خزانه قلبش آن را قصد داشته مى‌تواند همان را تمام كند و نمازش صحيح است.