هانتينگتون در تابستان ١٩٧٢، با انتشار مقاله اى در فصلنامه ى امريكايى فارين افيرز[٢]، نظريه ى جديد «برخورد تمدن ها» را مطرح ساخت و آن را چارچوب مفهومى يا پارادايم تحليل رخ دادهاى بين المللى دوره ى بعد از جنگ سرد، اعلام نمود.

در اين مقاله، وى از احتمال نزديكى و يا اتحاد تمدن هاى اسلامى و كنفوسيوسى و برخورد آن ها با تمدن غرب سخن گفته و هشدار داده است.

براى شناخت و تحليل وضعيت جهان بعد از جنگ سرد و يا آن چه نظم نوين جهانى خوانده مى شود، در غرب دو نظريه ى عمده: يكى خوش بينانه و ديگرى هشدار دهنده ارائه شده است. نظريه ى خوش بينانه از آن فوكوياماست كه ذكر آن

[١]ـ ساموئل هانتينگتون در سال ١٩٢٧ ميلادى در شهر نيويورك و در يك خانواده ى مهاجر انگليسى به دنيا آمد. تحصيلات ابتدايى را در اين شهر طى كرد و مدارك ليسانس و فوق ليسانس خود را از دانشگاه ييل و شيكاگو دريافت نمود. وى در سال ١٩٥١ نيز پس از دريافت مدرك دكتراى علوم سياسى از دانشگاه هاروارد به تدريس در اين دانشگاه پرداخت و براى مدتى نيز به رياست دپارتمان هاى مختلف آن دانشگاه برگزيده شد. هانتينگتون از سال ١٩٨٩ رياست مركز مطالعات استراتژيك دانشگاه هاروارد را عهده دار است. هانتينگتون هيچ گاه عهده دار سمت دولتى نبوده، ولى سازمان هاى دولتى مختلف در آمريكا همواره از همكارى وى به صورت مستقيم و يا غيرمستقيم بهره مند بوده اند. وى از سال ١٩٥٢ تا ١٩٥٣ در سمت دستيار تحقيقات امور دفاعى با مؤسسه ى مطالعاتى بروكينگز همكارى داشته و از سال ١٩٥٤ تا ١٩٥٧ نيز پژوهشگر شوراى تحقيقات علوم اجتماعى آمريكا بوده است. وى در سال ١٩٥٨ به مدت يك سال دستيار مؤسسه ى مطالعات امور جنگ و صلح در دانشگاه كلمبيا (نيويورك) بود و از سال ١٩٧٧ تا ١٩٧٨ نيز با عنوان هماهنگ كننده ى دفتر طرح و برنامه ريزى شوراى امنيت ملى آمريكا با زبيگنيو برژينسكى در كابينه ى كارتر همكارى داشت. هانتينگتون از سال ١٩٨٥ تا كنون با سمت تحليل گر امور دفاعى و استراتژيك، با آرمان هاى مختلف دولت آمريكا از جمله وزارت دفاع و وزارت امور خارجه همكارى داشته و از سال ١٩٨٦ تا ١٩٨٧ رياست انجمن مطالعات علوم سياسى آمريكا را عهده دار بوده است و بنيان گذار مجله ى فارين پاليسى است.

[٢]ـ .sriaffA ngieroF