بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٤١ - ٢ـ مسيحا

^ اما از آن روز و ساعت هيچ كس اطلاع ندارد حتى ملائكه ى آسمان جز پدر من و بس. (متى ٢٤، ٣٦)

به مانند آن چه پيشتر ديديم، پيش از ظهور مسيحا، جهان مالامال از بى نظمى و رنج و تباهى و گناه است، آن چنان كه همه ى دست ها به شرارت آلوده گشته و زبان ها به بدى و لب ها به دروغ گويا مى شوند (اشعياء ٥٩، ٣ تا ٥). بيدادگرى چنان رواجى مى يابد كه كه احدى به عدالت فرانمى خواند و انديشه ها جز بر طريق بدى و زشتى نمى پيمايند (اشعيا ٥٩، ٤ و ٨).

عيسى نيز ضمن تأييد موارد فوق پيروانش را از خطر مسيحاى دورغين برحذر مى دارد (متى ٦ و ٧) و نيز اين كه:

^ «و زلزله ها حادث خواهد شد و قحطى ها و اغتشاش ها پديد مى آيد...» (مرقس ١٣،٨)

البته نشانه هايى هم بر هنگامه ى ظهور مسيحا نقل شده است كه از جمله ى مهمّ ترين آن ها، خرابى اورشليم (متى ١٥) و فرارسيدن جنگ هاى بزرگ بين دولت ها است (متى ٦). در روز موعود آفتاب تاريك خواهد شد و ماه نور خويش را از دست خواهد داد و ستارگان از آسمان فرو خواهند ريخت (متى ٢٩) آن گاه است كه پسر انسان در آسمان و بر ابرها با قوت و جلال بزرگ خواهد آمد (متى ٣٠) و اين دقيقاً همان روزى است كه نوح بر كشتى نشسته بود (لوقا٢٧).

امّا جهان پس از ظهور مسيحا، جهانى ديگرگونه و البته بس شگفت خواهد بود كه زنانش هر روز خواهند زاييد و درختانش هر روز ميوه خواهند داد و بزرگى دانه هاى گندمش به اندازه ى قلوه ى گاو خواهد بود و:

^ آب ها در بيابان ها و نهرها در صحراها خواهد جوشيد و سراب به بركه و مكان هاى خشك به چشمه هاى آب مبدل خواهد گرديد، در مسكنى كه شغال ها مى خوابند علف و بوريا و نى خواهد بود و در آن جا شاه راهى و طريقى خواهد بود كه