بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٤٢ - ٢ـ مسيحا

به طريق مقدس ناميده خواهد شد و نجسان از آن عبور نخواهند كرد... شيرى در آن نخواهد بود و حيوان درنده اى بر آن نخواهد شد و در آن جا يافت نخواهد شد بلكه ناجيان بر آن سالك خواهند گشت. (اشعياء ٣٥، ٧ تا ١٠)

^ و زمين ايشان از نقره و طلا پر شده و خزاين ايشان را انتهايى نيست و زمين ايشان از اسبان پر است و ارابه هاى ايشان را انتهايى نيست. (اشعياء ٢، ٧)

^ در آن هنگام جهان، جهان يكسره نورانى خواهد شد، آن چنان كه روشنايى ماه به خورشيد مانند خواهد شد. (اشعياء ٣٠، ٢٦)

شهرهاى ويران شده، از نو آبادان خواهند شد و بالاخره اين كه اورشليم، اين شهر مقدّس نيز به تمامى با لعل و جواهر، دوباره سر برخواهد آورد:

^ اى رنجانيده و مضطرب شده كه تسلى نيافته اى، اينك من سنگ هاى تو را در سنگ سرمه نصب خواهم كرد و بنياد را در ياقوت زرد خواهم نهاد و مناره هاى تو را از لعل و دروازه هايت را از سنگ هاى بهرمان و تمامى حدود تو را از سنگ هاى گران قيمت خواهم ساخت. (اشعياء ٥٤، ١١و١٢)

و چنان آسايشى در جهان خواهد بود كه گرگ و بره با هم سكونت خواهند داشت و گاو با خرس خواهد چريد و طفل شيرخواره بر سوراخ مار بازى خواهد كرد (اشعياء ١١، ٧ تا ١٠) و هم اين كه:

^ در تمامى كوه مقدس من ضرر و فسادى نخواهند كرد، زيرا جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود. (اشعياء ١١، ١١)

امّا سرنوشت نهايى شيطان در اين هنگامه، عذاب ابدى خواهد بود:

^ و در آسمان جنگ شد ميكاييل و فرشتگان جنگ كردند ولى غلبه نيافتند بلكه جاى ايشان ديگر در آسمان يافت نشد و اژدهاى بزرگ انداخته شد، يعنى آن مار قديمى كه به ابليس و شيطان مسمى است كه تمام ربع مسكون را مى فريبد. او بر زمين انداخته شد و فرشتگان با وى انداخته شدند. (مكاشفه يوحنا ١٢، ٧ تا ١٠)