نظر او يك اجتماع واقعاً آزاد خواهد بود. بدين سان از نظر ماركس هم سير تاريخ حركتى به سوى آزادى است، هر چند كه مفهوم آزادى نزد آنان متفاوت است. ياسپرس با همه ى فيلسوفان فوق در انديشه ى پيشرفت تاريخى و به ويژه پيشرفت به سوى انسانيت و آزادى اشتراك عقيده دارد. وى همه ى جهت هاى اصلى روند تاريخ كنونى و آينده را به سوى هدفى واحد در حركت مى داند و آن هدف، تحقق آزادى است. او آزادى را در نيل به حقيقت و رسيدن به بينش و دانايى مى داند.

از ديدگاه ياسپرس بشر از خلقت واحد برخاسته است، ليكن در ميانه ى تاريخ بين اين واحد جدايى افتاده است و چون از منشأ واحد بوده، هميشه ميل و كشش به سوى تحقق مجدد وحدت دارد. اما اين وحدت فقط به صورت صورى و ظاهرى عملى است. جدايى كه پس از وحدت آغازين پديدار شده، ادامه دارد تا در انجام به وحدت برسد و انجام پايان تاريخ است.

آرنولد توين بى[١]

توين بى نويسنده ى اثر دوازده جلدى به نام «مطالعه تاريخ» است[٢] كه نشر آن

[١]ـ آرنولد جوزف توين بى مورخ شهير انگليسى به سال ١٨٨٩ ميلادى در لندن چشم به جهان گشود. او در دانشگاه آكسفورد به تحصيل پرداخت. سپس به آتن رفت و در مدرسه ى عالى باستان شناسى بريتانيايى اين شهر مشغول تحقيق شد. طى يكسال سراسر يونان را زير پا گذاشت. در سال ١٩١٢ به سمت استاد تاريخ به باليول بازگشت و تا سال ١٩١٥ به تدريس تاريخ باستان پرداخت. توين بى مشاغل دولتى را با كارشناسى امور تركيه در اداره ى سياسى وزارت امور خارجه و سپس كنفرانس صلح پاريس آغاز كرد. از سال ١٩١٩ تا ١٩٢٤ نيز استاد كرسى مطالعه ى زبان و ادبيات يونان و بيزانس در كينگ كالج دانشگاه لندن بود. او در سال ١٩٢٥ سرپرست بخش مطالعات امور بين الملل انيستيتو سلطنتى انگلستان شد. طى سال هاى ١٩٣٩ تا ١٩٤٦ نيز سرپرست تمام وقت بخش مطالعات و تحقيقات وزارت امور خارجه انگلستان بود.(ر . ك: سوروكين، پيتيريم، نظريه هاى جامعه شناسى و فلسفه هاى نوين تاريخ، (ترجمه ى اسدالله نوروزى)، حق شناس، تهران، ١٣٧٧ ش، ص ١٣٩).

[٢] yrotsiH fo ydutS A .eebnyoT .J dlonrA -