بررسي نظريه هاي نجات و مباني مهدويت - ابراهیم آودیچ - الصفحة ١٢٩ - ١ ـ سوشيانت

[١]ـ يشت Yaىt به هر يك از ٢١ سرودى مى گويند كه مجموعاً سوّمين و بلندترين بخش اوستاى كنونى را تشكيل مى دهند. اين يشت ها در ستايش ايزدان كهن ايرانى هستند كه روزهاى هر ماه به با آنان نام گذارى مى شد. بيشتر انديشه مندان براين باورند كه مضامين اصلى يشت ها، برگرفته از اعتقادات كهن آرياييان است و الحاق آن ها به اوستا، نشانه ى تلاش براى آشتى دادن آموزه هاى زرتشت با كيش كهن است. واژه ى «يَشْتَرْ Yastar» به معنى نمازگزار و پرستنده و هم چنين واژه هاى «جشن» و «يزد» از ريشه ى «يشت» به يادگار مانده اند.

[٢]ـ فروشى Fravىiيا فْرَوَهرْ Fravahr يا فُروهَر، به قالب مثالى آفريدگان نيك ـ و ندرتاً پليد ـ مى گويند كه روح و تن بر اساس آن خلق شده اند. در مزداپرستى، اصرار از فروشى ها براى بركت زندگى و دفاع در مقابل دشمنان، جايگاه خاصّى دارد; و «فروردين يشت» در ستايش آنان است.

[٣]ـ اوخشيت ارت Uxىyat r ta، در زبان پهلوى «اوشيدَر» و در فارسى «هوشيدَر» خوانده مى شود و به معنى «پروراننده ى پرهيزگارى» است.

[٤]ـ اوخشيت نم Uxىyat nemah ،درزبان پهلوى «اوشيدرماه» ودر فارسى «هوشيدرماه» خوانده مىشود وبه معنى«پروراننده ى نماز» است.

[٥]ـ استوت ارت Astavat r ta، به معنى كسى است كه مظهر و پيكر قانون مقدس باشد.