پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٥١ - آن چه خداى خواهد، همان شود!

هر چه بدان فرمان رفته است همان خواهد شد، خواه به رهنمود تو عمل كنم يا آن را وانِهم.

٢. ابوبكر حارث بن هشام بر امام عليه السلام درآمد و همانند عمر بن عبدالرحمن از ايشان خواست تا به كوفه نرود. امام عليه السلام در پاسخ او فرمود:

جَزَاكَ اللَّهُ خَيْراً يَابْنَ عَمّ، فَقَدْ اجْهَدَكَ رَأيَكَ، وَمَهْمَا يَقْضِ اللَّهُ يَكُن. فَقَالَ: انَّا للَّهِ وَعِنْدِاللَّهِ نَحْتَسِبُ يَا ابَا عَبْدِاللَّهُ. [١]

اى پسر عمو خداى تو را پاداش نيكو دهاد. تو در اين نظر خيرخواهانه خود را به رنج افكنده‌اى و آن چه خداى فرمان داده است خواهد شد. سپس فرمود: اى اباعبداللَّه، ما از خداييم و آن چه انجام دهيم، پاداش آن از خداى طلبيم.

٣. عبداللَّه فرزند عمر-/ خليفه دوّم-/ به هنگام بِدْرودِ امام عليه السلام عرض كرد:

اى اباعبداللَّه، تو را به خدا مى‌سپارم؛ چرا كه در اين سفر كشته خواهى شد. [٢]

٤. شيخ فخرالدين طِريحى آورده است كه: امام حسين عليه السلام زمين‌هايى را كه قبر آن حضرت در آن‌جاست از مردم «نينوا» و «غاضريّه» به شصت هزار درهم خريدارى كرد و به عنوان صدقه به آن‌ها بازگردانيد. و از آن‌ها پيمان گرفت كه زيارت‌كنندگانش را به قبر شريف او ره نمايند و سه روز آن‌ها را ميهمان كنند. [٣]

[١]. مروّج الذهب، ج ٣، ص ٥٦.

[٢]. بحار الانوار، ج ٤٤، ص ٣١٣.

[٣]. مجمع البحرين، ج ٥، ص ٤٦١، ذيل مادّه «كَرْبَل».