پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٩٢ - نگاهى گذرا به روايات

مُلْكَهُ‌ و وَءَاتَيْنهُ الْحِكْمَةَ وَ فَصْلَ الْخِطَابِ». [١] و فرمانروايى او را استوار كرديم و به او فرزانگى و گفتار پايان‌بخش [در داورى‌] داديم.

و امّا در آياتى كه سخن از «مُلْك» است، بيش‌تر معناى سرپرستى منظور است؛ چرا كه تشديد مبانى قدرت و تسديدِ اركان حكومت، در پرتو قدرت و دانايى و فرزانگى و تدبير حاكم و زمامدار است. و اين كه فرمود: فرمان‌روايى داود را استوار ساختيم، يعنى در سايه دانايى و فرزانگى و گفتارِ متقن در مقام داورى، كه به داود عطا كرديم، سلطنت او را استوار و كشورى را كه او بر آن فرمان مى‌راند، در برابر دشمن نيرومند و توانا كرديم. و اين نكته، بسيار ظريف است كه امام محمّد باقر عليه السلام با تعبير «أَنْ جَعَلَ فِيهِمْ أَئِمَّةً» بدان اشاره فرموده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا»: كِتَابَ اللَّهِ، وَ عِتْرَتِي أهْلَ بَيْتِي».

من در ميان شما امت، دو [يادگار] گرانبها مى‌گذارم- كتاب خدا (قرآن) و عترتِ من- تا آن‌گاه كه به اين دو تمسّك مى‌جوييد هرگز گمراه نمى‌شويد.

اين حديث، كه در ميانِ فريقين (شيعه و سنّى) با عنوان «ثَقَلَيْن» شناخته شده، و از شهرت بايسته‌اى برخوردار است، مورد اتّفاق عالمانِ هر دو فرقه است و در صدور قطعى آن از پيامبر صلى الله عليه و آله و تواترِ آن، هيچ‌كس ترديد نكرده است، بيانگرِ اطاعت بى‌قيد و چون از قرآن كريم و عترت پيامبر است؛ همان‌ها كه در اين حديث طَراز «قرآن» اند و در آيه سوره نساء با عنوان «اولوا الامر» از آن‌ها ياد شده است، كسانى هستند كه اطاعت از آنان در رديف و در طول اطاعت رسول‌

[١]. ص، آيه ٢٠.