پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٦٣ - مقدّمه

١- آيين اسلام، به لحاظِ «هويّت»، جهانى و جاودانه است؛ بدين معنا كه هم گستره زمان را شامل است، و هم پهنه گيتى را زير نگين خود دارد. و اين حقيقتى است كه خداىِ داناىِ حكيم در آموزه‌هاى وحى، بدان تصريح كرده است:

«تَبَارَكَ الَّذِى نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَى‌ عَبْدِهِ‌ى لِيَكُونَ لِلْعلَمِينَ نَذِيرًا». [١] كه بزرگوار است آن [خداوندى‌] فرقان را بر بنده خويش فرو فرستاد تا بيم دهنده‌اى براى جهانيان باشد.

«وَ مَآ أَرْسَلْنكَ إِلَّا كَآفَّةً لّلنَّاسِ بَشِيرًا وَ نَذِيرًا وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَايَعْلَمُونَ». [٢]

و تو را جز مژده‌بخش و بيم دهنده براى همه مردم، نفرستاده‌ايم امّا بيشتر مردم نمى‌دانند.

«وَأُوحِىَ إِلَىَّ هذَا الْقُرْءَانُ لِأُنذِرَكُم بِهِ‌ى وَمَن‌م بَلَغَ». [٣]

و به من اين قرآن وحى شده است تا با آن شما و هر كس را كه [اين قرآن به او] برسد، بيم دهم.

«وَهذَا كِتبٌ أَنزَلْنهُ مُبَارَكٌ مُّصَدّقُ الَّذِى بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنذِرَ أُمَ‌

[١]. فرقان، آيه ١.

[٢]. سباء، آيه ٢٨.

[٣]. انعام، آيه ١٩.