پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٦٤ - مقدّمه

الْقُرَى‌ وَمَنْ حَوْلَهَا». [١]

و اين كتاب خجسته‌اى است كه آن را فرو فرستاده‌ايم، آن‌چه را پيش از آن بوده است، راست مى‌شمارد، و تا [مردمِ‌] «مادرِ شهرها» (مكّه) و مردمِ پيرامونِ آن را بيم دهى.

٢- نبوّت محمد صلى الله عليه و آله، حلقه پايانى زنجيره همه نبوّت‌هاست، و آخرين انسانى است كه از جانب خداوند آموزه‌هاى آسمانى را دريافت كرده است:

«مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٍ مّن رّجَالِكُمْ وَ لكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَ خَاتَمَ النَّبِيّينَ». [٢]

محمّد، پدر هيچ يك از مردان شما نيست امّا فرستاده خداوند و خاتمِ- سرآمد و پايان‌بخش- پيامبران است.

على عليه السلام، هنگامى كه در كار غسل و كفن و دفن پيامبر صلى الله عليه و آله بود، فرمود:

بِابي أَنْتَ وامّي يا رَسولَ اللَّهِ لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غيْرِكَ مِنَ النّبُوَةِ وَ الإنْباءِ واخْبارِ السَّماءِ. [٣]

اى رسول خدا! پدر و مادرم فدايت باد، نه با مرگ ديگران، كه تنها با مرگ تو رشته پيامبرى، پيام و خبرهاى آسمانى، گسست.

٣- آن بزرگوار، بر خلاف آيين‌اش كه ابدى و جاودانه است، بنا به تقدير الهى و به اقتضاى سنّتِ دگرگونى‌ناپذيرِ آفرينش، همچون پيامبران ديگر، حيات ظاهرىِ محدود دارد و در نهايت، محكوم قانون مرگ و حيات است:

[١]. همان، آيه ٩٢، پيرامون «ام القرى» مكّه، همه گيتى است.

[٢]. احزاب، آيه ٤٠.

[٣]. نهج البلاغه، خطبه ٢٣٥.