پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٥١ - حديث ثقلين

در اين سخن پيامبر صلى الله عليه و آله كه به حقّ، عصاره آموزه‌هاى نبوى است، نكته‌هايى است سزاوارِ تأمّل و دقت؛ «نكته‌ها چون تيغِ پولادست تيز/ گر ندارى تو سپر، واپس گريز»:

١- تعبير «انّى تَارِكٌ» بيانگر آن است كه كتاب خداوند (قرآن) و اهل بيت (عترت) ميراثِ پيامبراند كه از آن حضرت براى امّت برجاى مانده است؛ چرا كه پيامبر صلى الله عليه و آله پدر روحانى اين امّت است. و خود به على عليه السلام فرمود: «انَا و أنْتَ ابَوا هَذِهِ الامَّةِ». [١]

٢- درباره توضيح معناى «ثَقَل» مطالبى گفته شده است كه هر يك برخاسته از ديدگاهى ويژه، درباره كتاب و عترت است. ليكن مناسب‌ترين معناى آن «وزن» است كه با معناى لغوى آن نيز، سازگارتر است و به احتمال قوى، علّت به كارگيرى آن درباره اين دو حقيقت عظيم و جاودانه، براى آن است كه «كتاب خدا» و «عترت» دو تكيه‌گاه نيرومند و پايدار و دو ركن وثيق و ماندگارند، كه مسلمانان را از انحطاط و پراكندگى حفظ مى‌كنند، چنانچه از كاربردهاى متداوِل و رايج آن برمى آيد و مثلًا مى‌گوييم: «سنگينى بار به دوش فلان شخص است» كه مقصود آن است كه آن شخص تكيه‌گاهِ آن است. بدين روى، در سخن پيامبر صلى الله عليه و آله تعبير «ثَقَل» آمده است؛ چرا كه وزن و سنگينى رسالت اسلام و حيات عزيزانه مسلمانان به كتاب خدا و عترتِ بى‌بديل پيامبر صلى الله عليه و آله متّكى است.

٣- كتاب (قرآن) رابط خدا با امّت است. از اين رو، نام ديگر آن «حَبلُ اللَّه» است. و عترت (اهل بيت) رابطِ پيامبر صلى الله عليه و آله با امت‌اند. بنابراين، قطع رابطه با قرآن، قطع رابطه با خداست، و قطع رابطه با عترت، قطع رابطه با پيامبر صلى الله عليه و آله است و در نهايت قطع رابطه با پيامبر، قطع رابطه با خداست، و قهراً قطع رابطه‌

[١]. مفردات راغب، ص ٥٧.