معماى هستى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٧ - ١٦- آيا جهان آغاز و انجامى دارد!
البته ميزان اين تجزيه پذيرى در يك جسم كوچك مانند يك سنگريزه بسيار ناچيز است اما در جسمى به عظمت خورشيد كه يك ميليون و سيصدهزار مرتبه از كره ما بزرگتر است در يك شبانه روز به ٣٠٠ هزار ميليون تن مىرسد.
اين جريان مىتواند دو موضوع مهم را درباره آغاز و انجام جهان تا حدود زيادى براى ما روشن سازد.
١- اين جهان مادى حتماً آغازى دارد و بر خلاف تصور بعضى، طول عمر آن به بى نهايت نمىپيوندد، زيرا اگر بى نهايت سال بر عمر آن گذشته بود، بايد بى نهايت سال پيش تمامى اتمهاى آن تجزيه و تبديل به انرژى شده باشند، چه اينكه تجزيه همه اتمهاى جهان هر قدر بطىء و كند باشد و زمان طولانى بخواهد به بى نهايت نمىرسد و به اين ترتيب لازم بود جهان كنونى در حال حاضر چيزى به جز يكپارچه انرژى نباشد اين از يك سو.
از سوى ديگر انرژىهاى جهان دائماً روى به سوى يك نواختى و تقسيم متعادل و يكسان پيش مىروند، يعنى درست مانند قطعه آهن گداختهاى كه در هواى آزاد تدريجاً