آن واحد پيدا مى‌كنيد، يك دست شما مى‌گويد اين آب سوم خيلى سرد است و دومى مى‌گويد اين آب خيلى گرم است و اگر با دو انگشت از يكدست هم اين كار را انجام دهيد همين نتيجه عجيب را خواهيد گرفت، در حاليكه يك آب بيش نيست با درجه حرارت معين.

مثال ديگر

«انگشت وسط» خود را روى «انگشت دوم» كه انگشت اشاره نام دارد برگدانيد و اين دو انگشت را بهمين صورت روى يك ريگ كوچك كه در كف دست ديگر گرفته‌ايد حركت دهيد بطوريكه ريگ كوچك ميان دو سر انگشت شما قرار گيرد به خوبى يك ريگ را دو ريگ احساس مى‌كنيد و فرمول عجيب ٢- ١ را لامسه به عقل شما مخابره مى‌كند و صدها مثال ديگر.

آيا با اين وضع مى‌توان روى حس بتهائى تكيه كرد؟

آيا بدون پا در ميانى ادراكات ذهنى و عقلى، آدمى مى‌تواند از اشتباهات حواس مصون و بركنار بماند و گمراه نشود؟

مسلماً اينكه ما مى‌گوئيم حس ما در موارد بالا و صدها