داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٨ - هدف از بيان داستان اصحاب الاخدود

لشكركشى كنم، امّا نامه‌اى به پادشاه حبشه مى‌نويسم تا وى به كمك مسيحيان نجران بشتابد. نجاشى پادشاه حبشه با دريافت نامه قيصر روم لشكر انبوهى آماده و به سمت نجران حركت كرد و با ذونواس و لشكريانش درگير شد و آنها را نابود كرد. اين سرانجام آنها در دنيا بود. و امّا آنچه در آخرت در انتظار آنهاست در آيه زير ترسيم شده است. توجّه فرماييد:

« «إِنَّ الَّذِينَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَتُوبُوا فَلَهُمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَلَهُمْ عَذَابُ الْحَرِيقِ»؛ كسانى كه مردان و زنان با ايمان را شكنجه دادند سپس توبه نكردند، براى آنها عذاب دوزخ و عذاب آتش سوزان است!» [١] آرى! اصحاب الاخدود هم در دنيا گرفتار شده و با ذلّت و خوارى به قتل رسيدند و خداوند انتقام مظلومان شكنجه شده را از آنها گرفت، و هم در آخرت به عذابى به مراتب سخت‌تر و دردناك‌تر كه همان آتش سوزان است گرفتار خواهند شد.

در ضمن در اين آيه شريفه نكته جالب و اميدواركننده‌اى وجود دارد و آن اين كه: هيچ كس نبايد از لطف و رحمت خداوند مأيوس و نااميد شود، چرا كه درِ توبه به روى همه باز است، حتّى اگر شكنجه‌گران گودال‌هاى آتش حقيقتاً توبه كرده، و اعمال زشت گذشته خود را جبران نموده، و با قلب و دلى خالص به درگاه پروردگار مى‌رفتند خداوند توبه آنها را مى‌پذيرفت.

هدف از بيان داستان اصحاب الاخدود

همان‌گونه كه قبلًا نيز اشاره شد ذكر اين قطعه‌هاى تاريخى، و بيان اين داستان‌هاى واقعى به منظور اميد دادن به اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و همه كسانى كه در طول تاريخ در پيمودن مسير حق در مقابله با ظالمان و ستمگران دچار سختى‌ها

[١]. سوره بروج، آيه ١٠.