داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٠ - خداوند شنوا و بيناست

فصاحت و بلاغت قرآن‌

سؤال: چرا در آيه اوّل ٣٠٩ سال نفرمود، بلكه فرمود: «سيصد سال درنگ كردند، و نه سال نيز بر آن افزودند»؟

جواب: دو علّت براى آن گفته‌اند:

١. اين تعبير با فصاحت و بلاغت قرآن سازگارتر است؛ همان‌گونه كه در مورد عمر حضرت نوح عليه السلام فرموده است: « «فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَاماً»؛ او در ميان آنان نهصد و پنجاه سال درنگ (عمر) كرد» [١] و نفرمود «تسع مأة وخمسين سنة» بنابراين، تعبير فوق به منظور رعايت فصاحت و بلاغت قرآن است.

٢. در روايتى از مولاى متّقيان على عليه السلام مى‌خوانيم كه: اين تعبير، اشاره به ماه‌هاى شمسى و قمرى دارد، خواب اصحاب كهف به حساب سال شمسى ٣٠٠ سال، و به حساب ماه‌هاى قمرى ٣٠٩ سال طول كشيد. [٢] چرا كه هر سى و چند سال يك سال تفاوت دارد و اگر ٣٦٠ سال بود ١٢ سال تفاوت داشت، امّا چون ٣٠٠ سال بوده تفاوت آن ٩ سال است. جان عالم به فداى كلمات نورانى مولاى متقيان على عليه السلام كه مشكلات علمى را با سرپنجه علم و دانش وافر خود حل مى‌كند.

خداوند شنوا و بيناست‌

جمله «ابصر به واسمع» صيغه تعجّب و براى بيان عظمت علم خداست. اين جمله پشت انسان را مى‌لرزاند. يعنى اى انسان! هر كارى مى‌كنى خداوند مى‌بيند و هر سخنى مى‌گويى مى‌شنود. بنابراين، مراقب اعمال و سخنانت باش.

[١]. سوره عنكبوت، آيه ١٤.

[٢]. تفسير مجمع البيان، ج ٦، ص ٣٣٤.