داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥ - هشت آيه اوّل سوره كهف

خلاصه اين كه خداوند متعال به مؤمنان صالح العمل بشارت پاداش نيكويى، كه همان بهشت برين است را داده كه جاودانه در آن خواهند ماند.

سؤال: انذارى كه در اين آيات به آن اشاره شده، مربوط به چه كسانى است؟

جواب: طبق آنچه در آيه چهارم سوره كهف آمده انذار مربوط به كسانى است كه معتقد بودند خداوند متعال فرزند دارد. سه گروه چنين اعتقادى دارند:

الف) مسيحيان؛ كه معتقدند حضرت عيسى عليه السلام فرزند خداست. [١]

ب) يهوديان، كه اعتقاد دارند عزير فرزند خداوند است. [٢]

ج) مشركان عرب؛ كه مى‌گفتند ملائكه دختران خدا هستند. [٣]

اعتقاد هر سه گروه، اعتقادى باطل و انحراف از اصل توحيد است؛ چرا كه داشتن فرزند لازمه‌اش جسمانى بودن و نياز داشتن و اختيار كردن همسر است و خداوند از همه اين امور پاك و مبرّاست.

در آيه بعد كه مربوط به همين گروه‌هاى سه‌گانه است مى‌خوانيم: « «مَّا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ وَلَا لِآبَائِهِمْ كَبُرَتْ كَلِمَةً تَخْرُجُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ إِنْ يَقُولُونَ إِلَّا كَذِباً»؛ نه آنها (هرگز) به اين سخن يقين دارند، و نه پدرانشان. سخن بزرگى از دهانشان خارج مى‌شود! آنها فقط دروغ مى‌گويند». [٤]

آيات پنج‌گانه فوق پيرامون قرآن مجيد، صفات و اهداف آن و برخى صفات خداوند و پيامبرش بود. آيه بعد به حرص و ولع فوق‌العاده پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله جهت هدايت و اصلاح مردم پرداخته است. توجّه فرماييد:

[١]. سوره توبه، آيه ٣٠.

[٢]. سوره توبه، آيه ٣٠.

[٣]. سوره نحل، آيه ٥٧.

[٤]. سوره كهف، آيه ٥.