٣. « «رَبَّنَا إِنِّى أَسْكَنتُ مِنْ ذُرِّيَّتِى بِوَادٍ غَيْرِ ذِى زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِى إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ»؛ پروردگارا! من بعضى از فرزندانم را در سرزمين بى‌آب و علفى، در كنار خانه‌اى كه حرم توست، ساكن ساختم تا نماز را برپا دارند، تو دلهاى گروهى از مردم را متوجّه آنها ساز؛ و از ثمرات به آنها روزى ده؛ شايد آنان شكر تو را بجا آورند!». [١]

از اين دعا معلوم مى‌شود كه مسأله مهم، حكومت بر دلهاست و با زور و اجبار نمى‌توان براى مدّت طولانى جايى را اداره كرد. مسئولين حكومت‌ها بايد دل‌ها و قلب‌هاى مردم را تسخير كنند.

٤. « «رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ»؛ پروردگارا! ما را تسليم (فرمان) خود قرار ده! و از دودمان ما، امّتى كه تسليم فرمان (تو) باشند، به وجود آور!». [٢] حضرت ابراهيم عليه السلام پس از دعا براى بهبود بخشيدن به اقتصاد و امنيّت مكّه و جلب قلوب مردم، از خداوند مى‌خواهد كه جوانان و فرزندان صالح و شايسته‌اى نصيبش شود. و اين، نقش مهمّ جوانان را در سرنوشت يك جامعه مى‌رساند. اگر مملكتى همه چيز داشته باشد، امّا دشمن فرزندان و جوانانش را به وسيله ماهواره‌ها، رسانه‌هاى فاسد و مفسد، نشريات ضالّه، و كتاب‌هاى گمراه كننده، فاسد كرده باشد، همه چيز را از دست خواهد داد. امّا اگر نيروى جوان سالم و كارآمدى داشته باشد، بقيّه نارسايى‌ها جبران شده، و سرانجام كامياب و پيروز مى‌گردد.

٥. « «رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمْ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ»؛ پروردگارا! پيامبرى در ميان آنها از خودشان برانگيز، تا

[١]. سوره ابراهيم، آيه ٣٧.

[٢]. سوره بقره، آيه ١٣٨.