داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - به سوى غار

شدند؛ در حالى كه سگ چوپان در دهانه غار مشغول نگهبانى و پاسبانى بود.

در روايتى آمده است: «خداوند به ملك‌الموت دستور داد جان آنها را بگيرد». [١]

سؤال: طبق تصريح قرآن آنها نمردند بلكه به خواب عميقى فرو رفتند كه سيصد و نه سال طول كشيد. پس چگونه روايت فوق مى‌گويد ملك الموت مأمور گرفتن جان آنها شد؟

جواب: خداوند متعال در آيه ٤٢ سوره زمر مى‌فرمايد: « «اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِى لَمْ تَمُتْ فِى مَنَامِهَا»؛ خداوند ارواح را به هنگام مرگ قبض مى‌كند، و روح كسانى را كه نمرده‌اند نيز به هنگام خواب مى‌گيرد».

بنابراين به هنگام خواب نيز روح انسان قبض مى‌شود امّا نه به طور كامل، بلكه ٥٠% يا ٦٠% يا كمتر و يا بيشتر، و لهذا خواب را برادر مرگ ناميده‌اند.

بنابراين، تعبير روايت، كه ملك الموت به فرمان پروردگار روح آنها را قبض كرد، تعبير نادرستى نيست؛ زيرا منظور قبض بخشى از روح آنهاست كه با خواب تناسب دارد.

پس از آن كه به خواب عميق رفتند خداوند اراده مى‌كند اين خواب براى ٣٠٩ سال ادامه يابد، سپس آنها را صحيح و سالم از خواب بيدار كند، و لذا نياز به مراقبتهاى ويژه‌اى دارند. در آيه ١٧ سوره كهف به اين مطلب اشاره شده است:

« «وَتَرَى الشَّمْسَ إِذَا طَلَعَتْ تَّزَاوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِينِ وَإِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِى فَجْوَةٍ مِّنْهُ ذَلِكَ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ وَلِيّاً مُّرْشِداً»؛ و (اگر در آن‌جا بودى) خورشيد را مى‌ديدى كه به هنگام طلوع، به سمت راست غارشان متمايل مى‌گردد؛ و به هنگام غروب، به سمت چپ؛ و آنها در فراخنايى از آن (غار) قرار داشتند؛ اين از نشانه‌هاى خداست. هر كس را خدا

[١]. البرهان فى تفسير القرآن، ج ٣، ص ٦٢٤.