داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٩ - شرح و تفسير آيات اصحاب الايكة

پيشين را آفريد بپرهيزيد» [١]؛ حضرت شعيب عليه السلام در قسمت پايانى سخنان خويش، اصحاب الايكة را سفارش به تقواى الهى مى‌كند همان‌گونه كه آغاز سخنانش نيز همراه با توصيه به تقوا بود.

بخش سوم: بخش سوم آيات اصحاب الايكة، كه پاسخ آنان به سخنان پيامبرشان است، شامل سه آيه از آيه ١٨٤ تا ١٨٧ مى‌شود. توجه فرماييد:

« «قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ»؛ آنها گفتند: «تو فقط از افسون شدگانى». [٢]

« «وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِنْ نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ»؛ و تو بشرى همچون ما هستى، و ما تو را از دروغ‌گويان مى‌دانيم». [٣]

اصحاب الايكه در برابر سخنان منطقى و مستدل حضرت شعيب عليه السلام به جاى اطاعت و تسليم شدن و تشكّر و تقدير نمودن، جسارت بزرگى كرده و سه وصله به آن حضرت چسباندند:

١. تو جادو شده‌اى و عقلت را از دست داده‌اى.

٢. تو با ما چه فرقى دارى كه پيامبر خدا هستى؟! اگر خداوند مى‌خواهد پيامبرى بفرستد بايد يكى از ملائكه آسمان را بفرستد نه بشرى مثل خودمان.

٣. تو را انسان راستگويى نمى‌دانيم، بلكه تو از دروغگويانى.

اين جمعيّت نادان علاوه بر جهل و نادانى، انسان‌هاى لجوجى بودند كه بر اعتقادات و اعمال باطل و ناصحيح خود پافشارى مى‌كردند، حتّى اگر اين لجاجت به نابودى و هلاكت آنها منتهى مى‌شد. لذا، خطاب به پيامبرشان گفتند:

« «فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ»؛ اگر راست مى‌گويى قطعات‌

[١]. سوره شعرا، آيه ١٨٤.

[٢]. سوره شعرا، آيه ١٨٥.

[٣]. سوره شعرا، آيه ١٨٦.