داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٨ - شرح و تفسير آيات اصحاب الايكة

(دعوت) هيچ پاداشى از شما نمى‌طلبم؛ پاداش من تنها بر پروردگار جهانيان است». [١] اگر من فرد سودجويى بودم و از سوى خدا نبودم و در پى منافعى بودم، حق با شما بود، ولى من كه از شما تقاضاى اجر و مزدى نمى‌كنم، نه پول مى‌خواهم، نه احترام و نه اكرام، پس بدانيد كه از سوى خدا فرستاده شده‌ام و لذا تنها پاداشم را از او مى‌خواهم.

« «أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ»؛ حقّ پيمانه را ادا كنيد (و كم فروشى نكنيد)، و به ديگران زيان نرسانيد». [٢]

« «وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ»؛ و با ترازوى صحيح وزن كنيد» [٣]، يعنى همانند فروشنده‌اى كه داراى دو وزنه مختلف است نباشيد، كه به هنگام خريد جنس از ديگران از وزنه كامل استفاده كرده، و در زمان فروش جنس وزنه ناقص را مورد استفاده قرار مى‌دهد.

« «وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ»؛ و از اموال مردم چيزى كم نگذاريد، و در زمين به فساد نكوشيد». [٤]

متأسّفانه كم نيستند افرادى كه به هنگام احقاق حقّ خويش تا آخرين ريال آن را دريافت مى‌كنند و به هيچ وجه اهل گذشت و اغماض نيستند، امّا در زمان پرداخت حقوق ديگران به انحاى مختلف از سر و ته آن مى‌زنند و حقّ مردم را كم مى‌گذارند.

« «وَاتَّقُوا الَّذِى خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ»؛ و از (نافرمانى) كسى كه شما و اقوام‌

[١]. سوره شعرا، آيه ١٨٠.

[٢]. سوره شعرا، آيه ١٨١

[٣]. سوره شعرا، آيه ١٨٢.

[٤]. سوره شعرا، آيه ١٨٣.