داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٢ - خلاصه داستان

و دستورات الهى بلكه اصل وجود خود را نيز منكر مى‌شوند در مقابل، افرادى هستند كه ظرفيت وجودى آنها از اقيانوس هم بيشتر است اگر ظرف آبى به آب اقيانوس اضافه شود اثرى براى آن ندارد همان‌گونه كه اگر ظرف آبى هم از آن برداشته شود اثرى ندارد.

حضرت على عليه السلام از جمله اين افراد است، آن‌قدر دريا دل است كه وضعيت زندگيش پس از خلافت تفاوتى با دوران خانه‌نشينى‌اش ندارد.

خوشا به حال انسان‌هاى پرظرفيت كه آمد و رفت دنيا آنها را تكان نمى‌دهد.

به هر حال، ياران باغ پس از توجّه به خطا و توبه از آن و اعتراف به گناه، دست به درگاه پروردگار بلند كرده و تقاضاى جبران كردند. توجّه فرماييد:

« «عَسَى رَبُّنَا أَنْ يُبْدِلَنَا خَيْراً مِّنْهَا إِنَّا إِلَى رَبِّنَا رَاغِبُونَ»؛ اميدواريم پروردگارمان (ما را ببخشد) و بهتر از آن به جاى آن به ما بدهد، چرا كه ما به سوى پروردگارمان روى آورديم». [١]

بى‌شك اعتراف به گناه در نزد پروردگار، و توبه از خطاها و اشتباهات، و جبران آن با اعمال صالح، علاوه بر بخشش الهى آثار ديگرى نيز در پى دارد.

در روايت آمده است: «چيزى نگذشت كه خداوند متعال باغى بهتر از باغ قبلى، به خاطر توبه و پشيمانى، به ايشان واگذار كرد و آنها همچون پدر شروع به انفاق و بذل و بخشش به نيازمندان كردند!» بنابراين، هر زمان انسان خطا و اشتباهى كرد نبايد لجاجت كند، همان‌گونه كه اصحاب الجنّه لجاجت نكردند و نتيجه گرفتند.

امّا فرعونيان بر اثر لجاجت و سماجت مشمول عذاب الهى شدند خداوند

[١]. سوره قلم، آيه ٣٢.