داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٠ - سرگذشت اصحاب الرّس در سوره ق

حيات و زندگى در دشت و كوه و صحرا نيست، امّا در فصل بهار تمام درختان و گياهان زنده شده، و سراسر دشت و كوه و صحرا را سبزپوش كرده، و آثار حيات را به رخ ديگران مى‌كشند. همان خدايى كه زمين مرده را زنده كرده، و به درختان مرده و گياهان جانى دوباره داده، در روز قيامت با بارش رحمتش انسانهاى خفته در قبرهايشان را دوباره زنده مى‌كند. و اين كار، براى خداوند قادر متعال كار سختى نيست. خداوند متعال پس از طرح مسأله توحيد و معاد كه دو اصل اساسى از اصول دين است، به سراغ اقوام پيشين مى‌رود، و به سرگذشت هشت قوم به‌طور سربسته اشاره مى‌كند كه يكى از آنها اصحاب الرّس هستند. توجّه فرماييد:

« «كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ* وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ* وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ»؛ پيش از آنان قوم نوح و اصحاب الرّس (كه در يمانه زندگى مى‌كردند) و قوم ثمود (پيامبرشان را) تكذيب كردند، و همچنين قوم عاد و فرعون و قوم لوط، و «اصحاب ايكه» [/ قوم شعيب‌] و قوم تبّع (كه در يمن زندگى مى‌كردند)، آنها پيامبران را تكذيب كردند و وعده عذاب درباره آنها تحقّق يافت». [١]

اوّلين قومى كه در اين آيات نامبرده شده، قوم نوح هستند كه عليرغم تلاش قريب به هزار ساله حضرت نوح عليه السلام ايمان نياوردند، لذا گرفتار سيلابى عظيم گشته و در آب غرق شدند. اصحاب الرس دومين گروهى هستند كه خداوند متعال در اين آيات به آنها اشاره كرده و همان‌طور كه گفته شد نام پيامبر آنها به‌طور دقيق در تاريخ ثبت نشده، هرچند برخى او را حنظله دانسته‌اند. قومِ سوم موردِ اشاره آيه مذكور، قوم ثمود هستند كه پيامبرشان حضرت صالح عليه السلام بود

[١]. سوره ق، آيات ١١-/ ١٤.