داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٦ - قوم صالح

نكته چهارم: «استعمار» در لغت و فرهنگ قرآنى داراى بار مثبت و به معناى عمران و آبادى است. لذا خداوند انسانها را تشويق به استعمار و عمران و آبادى زمين مى‌كند.

ولى متأسّفانه ظالمان و غارتگران از اين واژه، همچون بسيارى ديگر از واژه‌هاى مثبت، استفاده نامشروع كرده، و در چتر عمران و آبادى به غارت و چپاول اموال و ثروت ديگران پرداخته‌اند، و به قدرى اين كار را تكرار كرده‌اند كه امروزه واژه استعمار داراى بار منفى شده و چپاول و غارت را به ذهن‌ها متبادر مى‌كند.

نكته پنجم: در پايان آيه مورد بحث حضرت صالح عليه السلام قومش را به استغفار و توبه دعوت مى‌كند، چرا كه خداوند توبه را اجابت مى‌كند و به انسان نزديك است و استغفار را مى‌شنود.

قرآن مجيد مى‌فرمايد: « «وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»؛ خداوند از رگ قلب هم به انسان نزديكتر است و از اين بالاتر آنچه انسان در ذهن مى‌پروراند و هنوز به زبان نياورده را نيز مى‌داند». [١]

خوانندگان محترم! بياييد به خداوند نزديك‌تر شويم و از خطاها و گناهانمان توبه كنيم و از او توفيق بيشتر و سعادت بهتر را بخواهيم و براى رفع مشكلات خودمان و مردم كشورمان و ديگر كشورهاى مسلمان دعا كنيم كه خداوند دعاها را اجابت مى‌كند.

« «قَالُوا يَا صَالِحُ قَدْ كُنتَ فِينَا مَرْجُوّاً قَبْلَ هَذَا أَتَنْهَانَا أَنْ نَّعْبُدَ مَا يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِى شَكٍّ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ مُرِيبٍ»؛ گفتند: اى صالح! تو پيش از اين، مايه اميد ما بودى، آيا ما را از پرستش آنچه پدرانمان مى‌پرستيدند، نهى مى‌كنى؟! در حالى كه ما، در مورد

[١]. سوره ق، آيه ١٦.