داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٢ - مراحل امر به معروف و نهى از منكر

و ديگر گناهان روح مردم را بيمار مى‌كند و باعث سرايت به ديگران مى‌شود.

بنابراين، همه مردم حق دارند با قلب و زبان در برابر آن عكس‌العمل نشان داده، و كارهاى عملى را به حكومت بسپارند. اسلام، اين قانون مترقّى و بسيار ارزشمند را بيش از ١٤٠٠ سال قبل براى بشر به ارمغان آورد، ولى دنياى غرب هنوز فلسفه آن را درك نكرده است.

يكى از بزرگان مى‌گويد: اگر در غرب عالم گناهى رخ داد و تو مى‌توانى در شرق عالم نسبت به آن اعتراض كنى و اين اعتراض تو تأثيرى دارد، اعتراض كن و ساكت منشين وگرنه تو هم شريك گناه خواهى بود. [١] چه تشبيه‌هاى زيبايى در روايات اسلامى ديده مى‌شود، به عنوان نمونه در برخى روايات تمام مردم يك جامعه به مسافران يك كشتى تشبيه شده‌اند. اگر يكى از مسافران بگويد: مكانى كه من نشسته‌ام و كرايه آن را داده‌ام تعلّق به من دارد و مى‌خواهم آن را سوراخ كنم، همه ساكنان كشتى به او اعتراض مى‌كنند كه اى آدم بى‌عقل و نادان! اگر كشتى را سوراخ كنى فقط خودت غرق نمى‌شوى، بلكه همه را غرق مى‌كنى چون سرنوشت همه مسافران يكى كشتى به هم گره خورده است». [٢]

بنابراين، همان گونه كه بيمارى‌هاى جسمى از شرق به غرب سرايت مى‌كند، و مردم نسبت به آن عكس‌العمل نشان مى‌دهند، بيمارى‌هاى روحى، گناهان و منكرات نيز چنين هستند و همه مردم وظيفه دارند امر به معروف و نهى از منكر كنند، چرا كه اگر اين فريضه الهى ترك شود و مردم در مقابل ترك واجبات و ارتكاب گناهان و محرمات ساكت بنشينند، جامعه فاسد گشته و به تباهى كشيده مى‌شود.

[١]. شجره طوبى، ص ٤٩.

[٢]. سنن ترمذى، ج ٣، ص ٣١٨؛ مسند احمد، ج ٤، ص ٢٦٨.