داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - ١ اهميّت و قداست كعبه از نظر قرآن

جهان اشاره شده است. توجّه فرماييد:

« «وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ»؛ و (به ياد آوريد) هنگامى را كه ابراهيم و اسماعيل، پايه‌هاى خانه كعبه را بالا مى‌بردند؛ (و مى‌گفتند:) «پروردگارا! از ما بپذير كه تويى شنوا و دانا».

حضرت ابراهيم و فرزندش عليهما السلام پس از آن كه بازسازى كعبه را به انجام رسانيدند، دست به دعا برداشته و ٥ دعاى بسيار با ارزش براى كعبه كردند:

١. « «رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَداً آمِناً»؛ پروردگارا! اين سرزمين را شهر امنى قرار ده!».

اوّلين مطلبى كه براى هر كشورى لازم است امنيّت است. اگر امنيّت باشد بقيّه نعمت‌ها هم خواهد بود، و اگر امنيّت نباشد همه چيز ويران مى‌شود.

٢. « «وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ»؛ واهل آن را- آنها كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده‌اند- از ثمرات (گوناگون)، روزى ده!».

علّت اين كه حضرت براى سامان يافتن اوضاع اقتصادى ساكنان مكّه دعا مى‌كند اين است كه اگر زندگى مادّى سامان يابد زندگى معنوى بهتر سامان مى‌يابد؛ زيرا آدم گرسنه ايمان ندارد [١] به دنبال سرقت و قاچاق موادّ مخدر و مانند آن مى‌رود و حتّى ممكن است- نعوذ باللَّه- دست به خودفروشى بزند. به هر حال آن حضرت دعا كرد كه خداوند از ميوه‌هاى گوناگون روزى مردم مكّه كند.

و اين دعا عجيب به هدف اجابت نشست به گونه‌اى كه اكنون در هر فصل از سال هر نوع ميوه‌اى در آن سرزمين خشك و بى‌آب و علف يافت مى‌شود، به علاوه داخل مكّه درختان زيباى فراوانى كاشته شده است. و در صحراى عرفات ديگر خبرى از آن بيان خشك و سوزان نيست، بلكه تبديل به باغ بزرگ و سرسبزى شده است.

[١]. ميزان الحكمه، ج ٨، باب ٣٢٢٠، ح ١٥٩٨٤-/ ١٥٩٨٦.