داستان ياران - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥ - ٢ موانع انفاق

اين فيضى، سعى كن واسطه امينى باشى اگر خدا و عقل و هوش يا نفوذ زيادى به تو داده، اجازه بده ديگران هم از اين نعمت سرشار الهى كه اضافه بر نياز توست استفاده كنند. متأسفانه سه صفت زشت است كه مانع انفاق به ديگران مى‌شود.

الف) بخل‌

انسان بخيل حاضر نيست ديگران از او بهره‌مند شوند. بعضى به قدرى بخيل هستند كه نه تنها خودشان از كمك به ديگران بخل مى‌ورزند، بلكه اگر ديگرى هم بخواهد به نيازمندى كمك كند برايشان سخت است. بخيل طبق روايات از خدا و بهشت و مردم دور است‌ [١] و از آنچه كه مى‌ترسد بر اثر انفاق در آينده گرفتارش شود، اكنون آلوده آن شده است.

حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:

«عَجِبْتُ لِلْبَخيلِ يَسْتَعْجِلُ الْفَقْرَ الَّذي مِنْهُ هَرَبَ، وَيَفُوتُهُ الْغِنى‌ الَّذي ايَّاهُ طَلَبَ، فَيَعِيشُ فِي الدُّنْيا عَيْشَ الْفُقَراءِ، وَيُحاسَبُ فِي الْآخِرَةِ حِسابَ الْأَغْنِياءِ

؛ از انسان بخيل تعجّب مى‌كنم كه فقر و نادارى را كه از آن گريزان است به سوى خود مى‌كشاند و توانگرى و ثروت كه در پى آن است را از دست مى‌دهد. او در دنيا مانند تهيدستان و فقرا زندگى مى‌كند و در آخرت همچون ثروتمندان حساب پس مى‌دهد». [٢]

ب) انحصارطلبى‌

انسان‌هاى انحصارطلب همه چيز را براى خود مى‌خواهند و لذا از كمك به ديگران استنكاف مى‌ورزند. اروپايى‌ها و آمريكايى‌ها كه ثروت و حكومت‌

[١]. ميزان الحكمة، باب ٣٢٢، ح ١٥٩٥.

[٢]. همان، ح ١٥٩٨.